The monologue of Sick

I

Madalas akong magkasakit lately

Nawawala na ang aking pagka-healthy

Katawan ko’y ‘di tugma sa face kong chubby

Nababawasan tuloy ang aking pagiging pretty

II

Minsan naiisip ko kung what if

May matisod akong handsome

He loves me for what I am

Iyon nga lang ay I’m gonna die

III

Dramang A Walk to Remember pero mas intense

Iiwan ko siya na ako’y hindi na babalik pa

Pagkatapos ng aming beautiful love story

Mauuwi lang pala sa sad ending

IV

Puwede ring walang leading man

Ako lang ang lead star

Ay ‘Day mag-i-speech ako

Thank you my family, my friends and so on so forth

V

Kahit may mga frustrations ako, stress at patay na buhok

Naging makulay ang pamumuhay ng katawang lupa ko

Wala akong naiisip na dapat kong pagsisihan

Dahil sa inyo and all, alam kong wala akong sariling mundo

VI

Pero don’t worry folks gumagaling na ata ako

Kaya kapag nakatisod ako ng guwapo at simpatico

Story namin ay iba ang twists and turns

Hindi ko siya iiwan, pugpugin ko lang siya ng hugs & kisses

VII

At sa my family, my friends and so on so forth

Thank you pa rin, mauutangan ko pa rin kayo

Makakabili pa ako ng ice cream, puwede ring pang-rebond

At siempre tuloy-tuloy ang bloglife ni hitokirihoshi

Advertisements

Liter Star

mr. donut
star donut (mr. donut)

‘Pag tinanong mo ako na i-define ang love and crush… hindi kita masasagot ng ura-urada. ‘Pag tinanong mo ako kung ano number ko at hindi kita kilala… malamang ay iibahin ko ang topic… at malamang ‘pag sinagot kitang “It’s smarter to be lucky than lucky to be smart” ang aking motto in life ay baka hindi ka rin maniwala dahil nakuha ko ‘yon sa paborito kong anime na Samurai X.

avi dcor8s my pc
stress star

Subalit kong may isa akong sure na maisasagot ay kapag tinanong mo ako kung ano ang paborito kong hugis, obviously, star ang aking nagniningning na sagot. Bakit? Wala para maiba naman sa heart at diamond. Simbolo rin ‘yan na

dreamer ako at kaya Hoshi ang aking cybername (o

painting dati sa shangri-la EDSA
painting sa edsa shangri-la dati

‘di ba may cybername ako?! Hahaha!)

Kapag may nakikita ako na painting, larawan at iba pang bagay na may anyo o kaugnayan sa bituin papansinin ko talaga yun. Pero siempre yung twinkle-twinkle little star hinahayaan ko na yun sa mga pamangkin ko. Ang kaso pinakanta ko kahapon yung isa kong

pamangkin ng awiting yun para ikako maihele niya ako kasi maysakit ako. Alam n’yo ang lyrics niya?

“Twinkle-twinkle Liter Star, how I wonder what’s your height…

number, letter, what’s your height?

like a number, what’s your height

twinkle-twinkle liter star…”

01-02-08_2313
my flashlight

wahhh “sa liter star, bumangon ako sa flu.”

star kumot
star kumot

Paranoid

Bago ang lahat condolence muna sa family & friend ni Francis Magalona!

Go!

Lalo atang lumala ang pagiging paranoid (exhibiting or characterized by extreme and irrational fear or distrust of others) ko, especially at maraming news about sa iba’t ibang sakit.

plpa0124Nung bandang January magkasunod na nagkasakit sina Pauleen Luna at Angel Locsin ng Dengue. Dahil second time na nila ‘yon, parang imbes na ma-immune (akala ng iba, immune na kapag nagkaroon) ay mas malala ang naging lagay nila. Halos pareho silang nabingit sa kamatayan. Hindi ako natatakot dahil kasi pareho kaming magaganda (charot!), kundi dahil nagkaroon na rin ako ng dengue before. So like them, ‘pag nagka-dengue ako pangalawa ko na rin yon.

One week akong na-confine at naka second stage na ako noon. Konti na lang ata third stage na (‘yong nilalabasan ng rashes.) O nga pala ‘yong forth, ang pinakamalala o final stage, iyon naman ‘yong nilalabasan na ng dugo sa saan mang trip lumabas noon. May kapit-bahay kami in one week, patay! (nanakot talaga di ba?) So takot pa rin si ako. Ang hirap pa sa gamutan ng sakit na ‘yan ay every six hours kinukunan ng dugo. Ganda ng tulog mo eh, bigla kang tuturukan ni Nurse.

Actually, nung bata ako sakitin ako talaga. Pisngi ko lang ata ang di pumapayat. Kahit na anong vitamins na ipinainom sa akin ni Manang Juling, wa epek. Hirap pa naman lunukin nung iba na ang lalalaki ng capsule. Busog na busog na rin ako sa tatlong kutsarang kanin at isang maliit na mangkok na ulam. Siguro, ang maganda lang na naidulot ng pagka-confine ko ay mas naging healthy ako pagkatapos. Tas ‘yon nagkalaman na ako.

Last year naman, si Ex. Pres. Cory Aquino na-diagnose na may colon cancer. Kasama na siya sa listahan ng mga celebrities na dinapuan ng sakit na ‘yan like Rio Diaz, Chat Silayan, Jun Encarnacion at Joey Albert (na may isa pang cancer before) Eh sa ganda ng eating habit at digestion ko, natatakot din ako.

At eto na nga ‘yong kay Francis, ang leukemia. Dati yang sakit na yan, maganda lang gawing problem/conflict sa mga telenovela. Eh this time totoo na siya, so ako naman… napa-paranoid na naman. Last month binalingoyngoy ako kahit maghapon ako na nasa office (may aircon naman kami no), tapos hmmm may month na … at  nagkaroon ako ng malaking pasa as in bukod pa sa ibang maliliit. Pero bini-blame ko naman ‘yan, sa aking pagiging mutant sa bahay. Ewan kong masyado lang ako natatakot sa mga bali-balita. Pero I know na kailangan na maging aware ako sa impormasyon, magandang lifestyle at good diet. Good thing lang talaga, wala akong bisyo maliban sa pagkakape.

Ang isa pang bahagi ng pagiging paranoid ko ay sa tao naman. Lalong lalo na sa mga matataong lugar, may konti akong masagi o matabig, tinitingnan ko mabuti or pinakikinggan ko kung may sasabihin. Baka may sabihin against sa akin e. Hindi ko naman aawayin (hindi naman ako war freak no!) basta tinitingnan ko lang. Tas pag napatunayan ko, saka na ako gumagawa ng action.

Ito sample, sumakay ako sa isang magandang bus. Kaso nga lang ‘yong inuupuan ko mismo medyo umuuga. Maya-maya napansin ko, panay kislot ng katabi kong Ale na parang nasa 40-50 years old na ang edad. Medyo iniiwas ko ‘yong katawan ko sa kanya pero di ba ‘yong upuan ang may problema at hindi ako. Eh panay ang kislot, ‘yong galaw na hindi mapakali na tipong nakaka-distract na talaga para sa akin. So nilakasan ko ang loob ko na tingnan siya ( pag matanda talaga sa akin, lahat ng pagtitiis ginagawa ko, respeto na lang baga) para sabihin na yung upuan ang may problema kong nirereklamo nya ang pagbangga ko sa kanya.

Ay sos si Ati, nakikinig pala ng mp3  at bigay na bigay pa sa pagkanta ng “Crazy for you” Pastilan!