Lenten reflection: Our Mirror

Lenten reflection: Our Mirror.

Advertisements

The monologue of Sick

I

Madalas akong magkasakit lately

Nawawala na ang aking pagka-healthy

Katawan ko’y ‘di tugma sa face kong chubby

Nababawasan tuloy ang aking pagiging pretty

II

Minsan naiisip ko kung what if

May matisod akong handsome

He loves me for what I am

Iyon nga lang ay I’m gonna die

III

Dramang A Walk to Remember pero mas intense

Iiwan ko siya na ako’y hindi na babalik pa

Pagkatapos ng aming beautiful love story

Mauuwi lang pala sa sad ending

IV

Puwede ring walang leading man

Ako lang ang lead star

Ay ‘Day mag-i-speech ako

Thank you my family, my friends and so on so forth

V

Kahit may mga frustrations ako, stress at patay na buhok

Naging makulay ang pamumuhay ng katawang lupa ko

Wala akong naiisip na dapat kong pagsisihan

Dahil sa inyo and all, alam kong wala akong sariling mundo

VI

Pero don’t worry folks gumagaling na ata ako

Kaya kapag nakatisod ako ng guwapo at simpatico

Story namin ay iba ang twists and turns

Hindi ko siya iiwan, pugpugin ko lang siya ng hugs & kisses

VII

At sa my family, my friends and so on so forth

Thank you pa rin, mauutangan ko pa rin kayo

Makakabili pa ako ng ice cream, puwede ring pang-rebond

At siempre tuloy-tuloy ang bloglife ni hitokirihoshi