Lagpas-lagpas

Isang tanghaling tapat inutusan ko ang aking pamangkin na si Rica (8 years old) na bumili sa tindahan namin.

Imagine na ang aming hapag-kainan ay katapat lang din ng pintuan at doon ako nakatingin habang hinihintay ko s’ya.

Nung bumalik siya kitang –kita ko kung paanong lumagpas siya sa may pintuan at bumalik para pumasok.  Patakbo kasi siya nung bumalik.

Mula sa pintuan hanggang sa pag-upo niya ay hindi ko mapigilan ang aking pagtawa.

Rica: Bakit?

Hoshi: Wala nakita ko kasing lumapagpas ka, wahahaha!

Rica: Bakit ikaw ba hindi lumalagpas ‘pag  nakakatulog ka sa bus?

Ako at ang ina n’ya ( ate ko): Naisip mo ‘yon!!!

%d bloggers like this: