Dolor’s kakanin and my favorite sapin-sapin

Siguro naman alam na alam n’yo na kung gaano ako katakaw sa kakanin.  And after Nena’s Special Bibingka (by the way nakita ko na yong no. nila – (02) 911-25-78 at exact address – Gen. Romulo St. Socorro  Cubao, Q.C.) gusto ko naman ibida ngayon ang Dolor’s Kakanin kung saan mabibili ang sapin-sapin na akin ding favorite.

Dati takot akong kumain ng sapin-sapin dahil sa isang kwento na aking napanood sa Batibot. Iyon ay tungkol sa isang planeta na gawa sa pagkain.  Lahat ng bahagi at bagay doon ay gawa talaga sa masasarap na pagkain.  Biruin mo ‘yong lawa nila ay gawa sa juice then ‘yong mga bahay eh gelatin. Ang maganda pa eh sa pagkakatanda ko ay clay animation ang pagkaka-present kaya paniwalang-paniwala ako.  Eh tapos yung daan dun gawa sa masarap at makulay na sapin-sapin. So feeling ko naman, pag kumain ako ng sapin-sapin ay kumakain ako ng kalye. At magiging isa akong dahilan para magunaw ang mundo.

Sa pagkakaalala ko ang namayapa kong Tito Julio (dabarkads ni Daddy) ang unang nakapag-present sa akin ng Dolor’s kakanin. Talagang  ‘di ko tinantanan yon hanggat di nauubos (oh ‘di ba talagang ginaya ko rin yung mga tao sa kwento sa Batibot).  Tapos may dati akong kasama sa trabaho na iyon din ang hinanda noong birthday niya kaya lalo akong nahumaling sa sapin-sapin na ‘yan. Talagang sinabi ko sa sarili ko na ‘pag napuno na ang salop ay babangon ako’t bibili ng dolor’s sapin-sapin saan mang lupalop ‘yan ng Metro Manila.

Nung 2007 nagbalik-bayan ang  pamilya ng ate ko from New Zealand, naisip ko iyon na ang perpektong pagkakataon para makabili ng Dolor’s Sapin-sapin. For them and for me hahaha, heal the world!

dolors-kakanin-storeKayag-kayag ang isa kong ate, kahit inabot kami kun saan-saan noong araw ng bisperas ng Pasko ay ‘di ako nagdalawang-isip na lumuwas sa Monumento, kasi ‘yon lang ang alam niyang may dolor’s.  kaya sugod ang mga alagad ni Dora!

Hindi naman ako nabigo, kasi nagustuhan ng mga taga-new zealand ‘yong sapin-sapin and like me, parang nakipagkarerahan silang ubusin ‘yon. Para bagang mapapanis ang ibang food sa aming noche Buena pero ‘di ‘yon.  Pero, alam n’yo ba kung ano ang inuuna kong kunin sa makulay na part ng sapin-sapin, iyon ‘yong kulay ube. dolors-sapin-sapinGrabe, sarap na sarap ako roon, tas next priority ko na ‘yong kulay white na makulaya ang ilalim.  Hehehe sorry pati sa pagkain ng sapin-sapin may mga priorities and favoritism din ako.

Nitong nakaraang media noche namin, naglakas loob akong lumuwas (luwas talaga noh!) ulit papuntang Monumento kahit ako na lang mag-isa, traffic, wala ng masakyan, at puro paputok na. Napanood n’yo ba yung “Kung Fu Panda”? Feeling ko, ako yung bidang Panda na si Po na natalo ang kontrabidang tiger, dahil na motivate ko ang sarili ko na ‘yong golden scroll ay ang paborito kong sapin-sapin. Watahhhh!

And again winner ako ulit dahil ‘yong mga umuupo sa lamesa namin ay sapin-sapin ko talaga kinukuha. Medyo may mga time lang na napapabaling din naman ako sa dalang moron (suman ng mga waray) ng auntie ko, sarap din kasui eh. Ang siste lang ay may nagtanong kung bakit wala na ‘yong kulay ube at bawas na kaagad ‘yong kulay white.  Queber, ako bumili kaya ako mauuna noh!

Bukod sa sapin-sapin ay may iba pa namang kakanin na paninda ang Dolor’s.  At mayroon din naman pala silang ibang branch na malapit sa amin. Kaya sa susunod hindi na ako kailangan makipagpambuno papuntang Monumento.  dolors-kakaninPara sa iba pang detalye ng Dolor’s kakanin click n’yo na lang ‘yong kuha kong larawan.

Mabuhay ang pagkaing Pinoy!

Kakanin at Nena’s Special bibingka!

palitaw
palitaw

well being certified makamasa, katutubo and whatever na matipid na makaluma, I really like to eat delicious kakanin. apart sa aking precious champorado, hindi ko ipagpapalit ang mga kakanin sa mga foods na mabibili sa mga fast foods. kahit ang pagiging ice cream girl ko ay ipagpapalit ko.

nitong mga nakaraan, I’m happy dahil lagi akong pinapalamon ni manang juling ng kakanin. kung may anda rin lang naman ay pinapasalubungan niya ako ng kutsinta, puto, pitchi -pitchi na mula sa commonwealth market. minsan naman ay may dala rin siyang puto bumbong at bibingka na binili niya either sa quezon city circle or sa tiange sa Lung Center of the Philippines every sunday. In fairness, naa-apreciate ko lalo si manang juling ‘pag may pasalubong ako sa kanya. hehehe sa tanda at cute kong ‘to (chenez!).

puto bumbong at Bibingka
puto bumbong at Bibingka

alam niyo kahit puyat ako or medyo in bad mood ( yes people may mood swing (topak) ako palagi lalo na sa umaga) babangon ako para lang lamutakin ang mga mabigat, pampautot o kahit pampasakit na tiyan na mga kakanin na nakahain sa aming abang hapag-kainan.

ako naman,  type na type kong mapadaan sa arayat, cubao dahil may binibilhan akong tindahan ng kakanin doon saka kami ng ate ko sa commonwealth market din (well hindi ko alam kung pareho kami ng binibilhan ni manang juling).   ‘pag ako ang bumibili hindi naman ako maramihan, tamang makakain lang ng todo sa murang halaga.

paborito kong kakanin ang bibingka, puto bumbong, palitaw, kutsinta, sapin-sapin at higit sa lahat yung ube halaya.

Nena’s Special Bibingka

July 2 nang mapadpad kami sa Cubao, Araneta Center ni Manang Juling. kahit nagmamadali akong makapunta ng gateway, nung inaya niya ako na kumain sa nena’s abay go agad ako.

first plate

first time kong makakain sa nena’s noong araw na iyon. type ko ng bisitahin ito nang mapanood kong i-feature ito sa “Landmarks” ng Net 25  pero dahil wala time, wala makakasama at lalong walang pera ay hindi ako makapunta. Buti nga talaga, pinakain ako ni Manang Juling rito.

well, i would like to invite you people to please visit & eat siempre sa Nena’s Bibingka… why?

kung titignan ang labas ay mukhang ‘di maganda ang nena’s pero sa loob ay maluwag naman po iyon at okay naman ang linis o interior design nito. generally talaga, after ako sa service at sarap ng foods & plus factor na lang ang packaging ng isang resto. lahat naman po ng naranasan at natikman ko sa nena’s ay pumasa sa panlasa ko.

dahil wa kaming alam ni manang juling kung may nagaganap na “eat all you can” doon, in-assist talaga kami ng waitress doon  hanggang sa makakain kami. ganoon din naman yung waiter na kasama niya.

2nd plate

hay naku kung dadako tayo sa pagkain… naka 3 plato po ako. slice-slice lang naman ang  kinain ko roon. iyon nga lang kung wala kaming hinahabol ni manang juling na oras eh baka ay naka-apat pa ako. ang sarap din ng timpla nila ng tokwa’t baboy saka pansit bihon.

medyo di ko lang nalasahan ang bibingka nila (hindi daw oh?!) dahil paiba-iba nga ko ng tikim. yong “eat all you can” nga pala nila Php 75 lang at from 3-6 pm ata.

Gusto ko ring i-emphasize na matagal na po sila sa cubao and orginal ang kanilang bibingka. iyon ang nalaman ko sa “landmarks” and iyon din sabi sa akin ni manang juling.  medyo natatabingan nga lang siya ng mga establishments sa cubao kaya medyo di gaanong napapansin.

3rd plate
3rd plate

I hope na marami  ang sumubok sa  kanilang foods…whether hindi kayo mahilg gaano sa kakanin,para maiba naman at para balikan ang mga pagkaing Pinoy ay kumain na kayo sa Nena’s (gen. romulo st., socorro, cubao, QC) at ng  mga kakanin.  wag natin patayin ang ating sariling mga pagkain na nakakatulong sa turismo, negosyo at sa pagpapalawig ng ating kultura.

ang nena’s ay  katapat ng dating rustan , (saktong-sakto sa cubao post office) at kahilera ng puregold (dating cod).

Mabuhay!

Champorado

Champorado  

Gustong gusto ko ang Champorado,

Hainan mo man ako ng pancit, spaghetti o palabok

Iyon pa rin ang pipiliin ko.

Simple man ang aking paborito

Metikulosa ako sa lasa nito

Kahit nga luto ni Manang Juling, hindi pumasa sa panlasa ko

Ang memorable na champorado na natikman ko?

Ang limang pisong ga-mangkok  ni Manang Guia

Maraming cocoa, tama ang tamis, gumamit ng malagkit at

Higit sa lahat may gata ng niyog

Malinamnam din yun dahil pinolbos ng gatas

Ngunit wala na si Manang Guia, (nasa abroad na no!)

Bihira na rin ang nagtintinda

Kung meron man, naku di ganun kasarap

Sinubukan kong maghanap ng ibang pagkain

Napagtripan ko ang taho, hopiang monggo, kutsinta

Pati na ang bibingka

Pero wala pa ring pumalit sa Champorado

Bakit ba ako takam na takam sa pagkaing ito?

Aking naalala kapatid kong nasa ibang bansa na

Lagi niya akong ipinagluluto ng lugaw na binuhusan ng Ricoa

Para kumain ako… dinadamihan niya iyon ng asukal

Sa halos ganun ding luto ako ipinapakin ni Manang Juling

Ang sa kanya ay bahaw na kanin na bubuhusan niya ng…

Isang tasang mainit na mainit na Milo.

Isang araw aking napagtanto, hindi ko na gusto

Ang ipinapakain nila sa akin

Anung sustansiya ang makukuha ng noo’y

Patpat kong katawan

“Nay ba’t ba lagi na lang Milo ipinakain n’yo sa akin?”

Tanong ko kay Manang Juling

Wala siyang masagot, pero naintindihan ko

Wala  naman akong makakain na iba

Maging ang namayapang si Mang Celing

Mayroon din iniwang alala sa akin

Pinakain niya ako ng  manit na champorado

Nang panahong nilalagnat ako dahil sa isang aksidente

Hay kailan  at saan ako makakain ng masarap na champorado?

   from KitchenCow...