Asa Ka… sa sarili mo please

Sa hinahaba ng panahon, kailan ko lang naipagpatuloy ang pagbabasa ng Lumayo Ka  Nga Sa Akin ni Bob Ong, in fairness timing pa ata sa labas ng  ABNKKBSNPlaKo the movie starring my fave local actor Jericho Rosales.  at sa ilang words na intro ko gusto ko lang sabihin na katulad ng mga cliche sa movies gaya ng naka-indicate sa unang book na binanggit ko ay cliche din sa buhay ng mga Pinoy pagdating sa word na asa or dependence.

Bye Wallet!The Breadwinner takes it all

Maliban sa isang tao ay disabled, senior citizen at may mental problem, bakit nga ba naidukdok na sa kokote ng karamihan na kapag may breadwinner na ang pamilya – wala ng galawan.  Madalas na nangyayari ito sa mga Overseas Filipino Workers (OFWs) na kayod marino (  kung nakakayod ang dagat) sa ibang bansa habang ang mga kamag-anak nila sa Pilipinas ay laman ng malls, disco at coffee shops para gumastos.

Walang problema kung once, twice or Gaano Ba Kadalas ang Minsan eh kaso Forevermore ata ang peg na talagang kung puwedeng iabot sa sukdulan- gorah belles.  And take note, may iba na nagsasabi na “what a pleasant surprise” kapag nag-punchline na ng “Puno na ang Salop” ang pobreng breadwinner na baka ni pambili ng bread ay ipapadala pa sa Pinas.

Only You

Sarap pakinggan ng sabihan ka ng kabiyak mo na Only You or You’re My Everything pero kung pagdating  sa finances ganito pa rin ang tune. Ay wait a minute Kapeng kulang sa dip ng pandesal na mainit. Unless he / she imposes to you that you remain housewife/ househusband and your kids are totally alagain pa,  seek opportunities to boost your monthly income.   With  technologies and available home-based, sideline business gaya nung sa akin  Unified Products and Services  ( this sounds like macau – makaw-promote) ay  puwede kang kumita kahit habang  nagbabantay sa kuna, nagyuyogyog ng duyan at nagpapatugtog ng kundiman.

Sa takbo rin ng life ngayon, mahirap yung isa lang ang nagtatrabaho sa mag-asawa di ba? Iba rin kasi yung budgeting sa buwan at arawan like pamalengke, pambili ng diapers o gatas at pagpapa-load.  Wala pa dyan yung balak na house loan, kotse at insurance. When it comes to family concerns  It Takes A Man and A Woman.

Narinig mo na ba ang l8est?

Isn’t amazing, Isn’t surprising, Isn’t… kapag nasa college.  Ito yung years na nakakatikim ka na independence kasi halos iwan mo na ang pagiging teenagers at pagiging menor de edad.  Ang pipigil na lang sa iyong mga activities  ay ang delay ng landing ng allowance sa iyong mga palad.

Ito ha, secret lang natin. Minsan kapag may makakasalubong akong maangas na kolehiyala o kolehiyalo.  Ang tumatakbo sa isip ko madalas ay ” sige tingnan natin pag-graduate mo.” Call me KJ or elder Hoshi, pero once you enter sa work field revolution ang magaganap sa buhay mo.  Your latest mobile phone, tablets, fancy clothes and night life ay puwedeng maging waste of your time and savings.

Iba naman yung perception ko sa mga students na nakakasama at nakakasalubong sa business and personal finance seminars.  Nandoon yung paghanga, amazement etc.  Can I divulge this – most of them are male college students. Nowadays hindi dyahe ang mag-working student o mag-seek ng pagkakakitaan . Nakakabilib kaya yung naka-uniform pa then may hawak ng brochure at nag-aalok ( direct selling, marketing, retail, or dealership).

Independence Day

Breakaway from being asa one at least man lang sa pambili ng mga personal mong stuff. Laking tulong  yung ikaw na ang bibili ng ulam, pang grocery, libro at pang-instant coffee.  isipin mo rin na ang tubig ngayon sa Metro Manila ay hindi na lang free salok sa balon kundi de-metrong sumisirit na bayad sa gripo.

motivated to lose weight

Dear ate Jevs,

Aware ako na lumalaki na ang katawan ko pero hindi ako ganun na naalarma kasi malayo pa naman ako sa pagiging obese. Talaga lang atang may mga tao na natatabaan sa akin dahil ikinukumpara nila ako sa mga patpatin o medyo anorexic na katawan.

Hindi problema ang weight sa akin noong nag-aaral dahil active ako sa mga extra curricular activities especially na since prep hanggang college ay nahihilig o napapasali ako sa pagsasayaw.

Tumaba na ako noong mag-start na akong mag-work. I think yung waistline ko ay naglalaro sa 25 ½ to 27 (depende kasi yan sa tabas at brand ng pantalon) noong estudyante ako pero noong nag-o-office na ako naging saradong 27 na siya at lumalaki pa.

May nagsasabi na bagay sa akin ang chubby at hindi bagay sa akin ang maging payat. Although nakakarindi rin na babatiin ka with matching “ano ang nagyari sa iyo ang taba mo nahhhhh!!!”, wala kong care.  Ang mahalaga sa akin ay ang pakiramdam ko… kung madali na ba akong hingalin, kung di na ako pinapasakay sa fx o taxi, o kung di ako matitigil hanggat di big uhaw ang iniinom ko.

Pero ngayon ay namo-motivate na po ako talagang magpapayat… nag-uumpisa na kasi akong mahirapang mamili ng damit na kakasya sa akin, bukod pa dyan na mas mahal at limitado ang napipili ko. Minsan wala na sa budget yong kinukuha ko, kasi ang nasa isip ko “iilan lang ito, buy it now.”

subalit, nitong nakaraan na namili ako naghalo ang frustration at kakarampot na kilig. Frustration kasi, hindi ko mabili yung gusto kong mabili dahil bukod sa size eh siempre may fashion style akong sinusunod. Ayoko po kasi ng fit sa katawan ko ang damit ko at di ko type ang pink, neon, pastel colors.

Ayoko mang mag-order ng inumin na favorite ko para hindi madagdagan ang fats ko, eh pinagbigyan ko na ang hilig ko dahil sa hapo. Nakaupo ako sa harap ng store na pinagbilan ko nang may dumating na tatlong fil-am – dalawang lalaki at isang babae. Lahat sila sosyalin ang dating at English speaking. Deadma lang ako kunwari sa kanila kahit marami nang naglalaro sa isipan ko. Katwiran ko, nagbayad ako kaya bat ako matitinag sa inuupuan ko. Yung matabang lalaki tumabi banda sa gilid ko habang nag-o-order, yung babae sa harapan ko mismo pumwesto, then yung isang medyo payat palakad -lakad naman sa likod at harapan ko.

Tanungan at sagutan sila sa oorderin nila. Hindi nila ata matanto kung avocado o avocado ang oorderin nila… eh parang di naman magkaiba yun? Yung lalaking mataba tumalungko dun sa mesa na nasa gilid ko… (bahala siya kung ano o sino man ang tinitingnan niya), tas yung payat na lalaki parang di malaman kung saan pupuwesto. Siguro aligaga sila doon sa babaeng kasama nila na in fairness naman eh sexy and pretty.

Nang malagok ko na lahat ng laman ng iniinom ko, tumayo na ako sa inuupuan ko sabay kuha ng mga nilapag kong plastic at lumakad palayo. Then I heard “she’s cute huh” mula doon sa isa sa dalawang lalaki.

Tatlo lang yan eh

a. may nakita silang female poodle,

b. she ang pangalan noong babaeng kasama nila

c. At Ako yun… hahahha

Bahala na sila, basta gusto ko na po talaga ang magbawas ng timbang at magkasya na ulit yung mga dati kong damit sa akin. Mahirap ang buhay ngayon, dapat tigil gastos. Ano po bang dapat kong gawin para pumayat kahit konti?

Sumasainyo,

Gigi TatlongKilo

Dear Gigi,

Masasabi ko lang ay more power! Magpapayat ka dahil feel mong gawin ‘yan at para sa ikagagaan ng ‘yong loob. Pero dapat doon ka sa healthy, ‘yong proper exercise & diet.

Sa ibang payo, bahala na ang mga commentator natin dito… heheh.

Mabuhay!

Ate Jevs