Isang tanghaling tapat inutusan ko ang aking pamangkin na si Rica (8 years old) na bumili sa tindahan namin.
Imagine na ang aming hapag-kainan ay katapat lang din ng pintuan at doon ako nakatingin habang hinihintay ko s’ya.
Nung bumalik siya kitang –kita ko kung paanong lumagpas siya sa may pintuan at bumalik para pumasok. Patakbo kasi siya nung bumalik.
Mula sa pintuan hanggang sa pag-upo niya ay hindi ko mapigilan ang aking pagtawa.
Rica: Bakit?
Hoshi: Wala nakita ko kasing lumapagpas ka, wahahaha!
Rica: Bakit ikaw ba hindi lumalagpas ‘pag nakakatulog ka sa bus?
Ako at ang ina n’ya ( ate ko): Naisip mo ‘yon!!!
Like this:
4 bloggers like this post.
ahaha! like ko ‘to.
hello, hoshi girl. salamat sa pagdalaw-dalaw at sa komento. 
salamt ate! and ur welcome!
ikaw pala lumalagpas din eh.. ehehehe
oo nga e, nabara ako dun talaga. hehehe
haha .. ayos mangatwiran .
witty
korek, as gulat din kami. hahaha
8 years old? Ang lalim naman mag-isip nun. Matalinong bata..
salamat metaporista! sasabihin ko ang iyong komento sa kanya. matutuwa yun. hohoho!