Old but need love

Mga Marka

care, elderly, love, old, relationship, relatives, respect

Kaintindi-intindi na maging magiliw tayo sa mga babies. Sino ba naman ang hindi lalo na’t ang cute-cute at ang bibo nila? Ngunit, alam din natin na kaakibat ng kanilang pagiging bata ang kanilang kakulitan at pagiging pasaway. ika nga kanya-kanyang phase ng buhay ‘yan. Lahat tayo nanggaling dyan at  may patutunguhan din tayo sa bandang huli kung ‘di tayo maagang matitigok sa earth.

Nalulungkot ako minsan na makita ang mga matatanda na namamalimos sa daan. Nasa’n ang kanilang mga anak na kanilang pinalaki at inarugaan noon, ngayon naman na sila naman ang nangangailangan. Maaaring alagain sila, pasaway at kailangan gastusan pero hindi ba’t ganun din naman ang tiniis nila nung sila pa ang malakas at nag-aalaga.

Actually masakit na siguro sa isang matanda ang iwanan sa isang home for the aged pero mas masakit naman siguro kung hayaan silang magpalaboy-laboy sa daan. Hindi sila baliw para mawalan ng katinuan, ang sakit na kanilang nararamdaman ay nakikimkim na lang sa kanilang puso’t isipan. At marahil, hinihintay na lang nila pumanaw na lang at baunin ang masasaklap nilang ala-ala sa mga huling sandali ng kanilang buhay.

May kilala akong matanda. Inako na niya ang mga apo na hindi naman niya direktang kadugo. Pinalaki, pinakain at hanggang sa makakaya ay pinilit na mapag-aral ang mga ito. Iyon nga lang sadyang hikaos din sa buhay. Dumating ang araw na nagsipag-asawa na ang kanyang mga inakong apo. Kinupkop pa rin ang mga sari-sariling pamilya nito.

Ang masaklap, binigyan niya ng kabuhayan hindi pinagbutihan. Bagkus ay “winawalanghiya” (sorry sa term) pa s’ya nito. Nagbabayad pa siya ng utang para sa kabuhayan na ‘yon, ni wala ng inaabot sa kanya at palugi na. Nung tuluyang mawalan ng trabaho, sa kanya pa humihingi araw-araw ng pera ang kanyang apo. Ang paghingi ng perang iyon ay tila obligasyon pa sa kanyang parte. At wag namang sanang hina-harass na siya.

Pati ang manugang niya sa apo ay magaling din. Ang utos n’ya na pambili ng gamot ay wala ng balikan ng sukli. At ang laman ng kanyang pension buwan-buwan ay nasaid dahil kinuhanan na di umano ng kanyang apo sa tuhod. Ang sabi nawawala raw ang ATM ,‘yon pala kasama sa nawalang ATM card ay ang pambili nila ng pagkain at gamot na mag-asawa.

Isang araw narinig ko naman sa kwentuhan ng kanyang mga apo sa tuhod na baka sipain siya ng isa roon o tisurin dahil nagsumbong sa ibang tao. eh hindi ko na natiis. Sabi ko isumbong ng matanda sa akin kung sipain siya at ako ang sisipa sa apo niya sa tuhod palabas ng bahay nila. At sinabi ko ‘yon sa mismong harapan ng apo niya sa tuhod.

Hindi ako mabuting anak at madalas nasasagot ko nanay ko. pero di ko maaatim na mamura yon o saktan man lang.  O kahit ng ibang tao na gawin sa kanya ang mga bagay na ‘yon. Parang kahit siguro fault ng nanay ko ay susugurin ko pa rin ang kaaway niya. At ganito rin naman ako sa ibang matatanda, handang magpasensya. Respeto lang!

Buti pa ang MRT may priority coach,

buti pa ang mga fast food restos may lane for elderly

eh sa ilang mismong tahanan nila walang pasintabi

tamaan na ang tamaan!

Materialistic

Mga Marka

cab, contentment, driver, Family, marriage, materialistic, prostitution, relationship, satisfaction, taxi, travel

Alin ba ang mas mainam, ang maging kontento sa kung ano ang meron o mangarap ng magandang buhay para sa kinabukasan ng iyong pamilya?

Dahil half day na at male-late pa ako, tas gusto pa ng guard sa MRT na buksan ang dala kong regalo, nilakasan ko na lang loob kong mag-taxi. Actually, sooobrang bihira akong mag-taxi ng walang kasama o hindi inuudyukan e. Siguro last year pa ako last nag-taxi ng walang kasama.

Para kasing may masamang usok na bumubuga sa kokote ko ‘pag napapansin ko na mabilis pumatak ang metro. Wala akong gaanong tiwala sa mga taxi driver, maliban sa respetado at kilala ang kanilang operator. Siempre, pinaka-bottom line din e, kuripot na naman ako.

Kinausap ko yung driver, na ginagawa ko para maging feeling close nang hindi niya taasan ang singil sa akin. Ewan at mula sa kita niyang whooping 2000 per day ‘pag December (malinis na raw yun) hanggang sa mga  bisyo ng mga taxi drivers gaya ng pambabae hanggang sa pamimik-ap sa quezon ave at makati ng mga lalaki, bading at matrona ay napunta kami sa kuwentuhang  pag-aasawa.

May nasabi ako about na hirap mag-asawa o magpamilya ngayon. Kailangang handa ka sa gastusan at pagiging magulang. Eh mukhang kontento naman sa buhay si Manong. Sabi niya, masaya naman ang may pamilya basta nagtutulungan, masipag sa paghahanap-buhay at hindi materialistic.  May iba raw kasi (siguro mga babae) na wala na nga raw makain ay kung anu-ano pa raw ang gustong bilhin. (buti hindi niya  sinabi yung kung anu-ano ang inaatupag like cheese miss sa’n at pagsusugal).

Medyo napahinto ako, as if nag-moment ako at may nag-voice over ng ilang segundo. “Hoshi, materialistic ka nga ba? Sagot ni Hitokiri, hindi ka materialistic kuripot ka girl!”

Binalikan ko siya, sabi ko kay manong driver, minsan dapat matutuhan talagang maging kontento para mas maa-appreciate mo ang buhay. mukhang nag-agree naman si manong driver. pero sa totoo lang nandoon pa rin ang pagtatalo sa isip ko. pinalaki kasi ako ng nanay ko na ‘wag humintong mangarap. Animo’y ang  pangarap ay color sa iyong life.

In the end, magkaiba pa rin ang satisfaction at contentment.  Hehehehe! Kapag masaya ka na eddie masaya ka na.

Suplada o mahiyain?

Mga Marka

bridget jone's diary, kababata, mahiyain, prejudice, pride, shy, snub, suplada

Hindi ko naranasan ang mag-boarding house at kung pinagbabakasyon naman ako sa aming mga kamag-anak ay kadalasan linggo lamang ang itinatagal ko sa mga ‘yon. In short, talagang tinubuan na ako ng ugat sa paninirahan sa lugar namin.

Subalit, kumpara sa mga kapatid ko hindi ako kilala medyo sa amin. After ko ata mag-first year high school ay hindi ko na trip ang makipaglaro sa kalye. Ang nangyayari ay ako na lamang ang pinupuntahan ng mga kabarkada ko kaysa ako  ang lumabas at magpunta sa kanila.

Magiliw naman ako sa mga matatanda sa amin, paggalang na rin sa kanila. Pero ewan parang nahihirapan ako makisalamuha sa aking mga kaedad at minsan sa mga kaedad ng mga nakakatanda kong kapatid. Basta bigla naiilang na lang ako, mapa-babae at lalo na sa lalaki.

Pero tingin ko, hindi naman sila nasusupladahan sa akin baka nawi-weirduhan. Hehehe. Noong isang araw nakasalubong ko ‘yong dalawa kong kababatang lalaki. Magkapatid sila, ‘yong isa kaedad ko at ‘yong isa naman ay mas bata.

Gusto ko sila ngitian, di naman siguro nila ako iirapan. Pero di ko na lang ginawa. Batiin nila ako baka puwede pa.

Actually before yung  kaedad kong lalaki, tinatawag ako sa name hindi ko lang pinapansin. As in sinisigawan na ako, kasama noong barkada niya. Kinakabahan ako pero ang katwiran ko, ano naman ang gagawin ko ‘pag nilingon ko sa kanila. Eh pinabibili pa man din ako ng nanay ko.

Ayun mula noon mas lalo na ako nailang sa kanila, kahit noong mga bata kami ay kami-kami rin ang magkakasamang nagka-caroling. Pero teka naalala ko binurot nila ako noon, hindi patas ang partehan. Hahaha

Feeling ko tuloy ako si Keira Knightley sa Pride and Prejudice. Iyon nga lang hindi sila bagay na maging si Mr. Darcy.  Nevahh! Oi pero hindi ako galit sa kanila ha, gusto ko lang talaga ng todo yung character ni Mr. Darcy mapa-Pride and Prejudice at Bridget Jone’s Diary.

Maling pag-asa

Mga Marka

analysis, depend, garapal, hope, mahirap, matapobre, mayaman, perception, poor, relationships, relatives, rely, rich

Dear Ate Jevs,

Gusto ko lang po magtanong kung tama ang aking tingin sa aking mga kamag-anak? Para kasing ang hirap nilang lapitan. Gayong kung tutuusin ay dapat alam nila ang aming kalagayan dahil galing din naman sila sa hirap. Ganyan ba talaga ‘pag yumayaman nag-iiba ang ugali?

Djon-Djon

Dear Djon-Djon,

Ikli naman ng letter mo. Wala pa sa climax at walang ka-gap-gap ay nag-end na. Gusto ko pa naman malaman kung ilang beses na ba kayong na-turn off ng kamag-anak ninyo at anu-ano ba kasi ang pinaghihingi ninyo?

Sa aking palagay ay may dalawang punto d’yan. Ang tingin mo sa iyong mga kamag-anak ay matapobre sila, habang puwede ring ang tingin naman nila sa inyo ay garapal o something to that effect.

Actually masakit talaga ang ma-turn down, especially ‘yong lalapitan mo ay ‘yong masasabi mong tanging pag-asa mo. But no matter what, sana matanggal sa atin na lagi na lang umaasa o dumedepende. And hindi talaga sa lahat ng pagkakataon ay mapagbibigyan tayo sa ating mga hiling, kahit gaano pa kayaman ang ating nilalapitan. Unang-una roon ay hindi naman nila siguro kayo obligasyon at hindi huwag mong lahatin/diskriminahin ang mayayaman. Dahil ang iba sa kanila ay puwedeng nagpapanggap lang, hehehe.

Siyempre hindi naman ako kumakampi sa kanila, napagdamutan na rin kaya ako ng so many times! Pero pino-point ko lang ay para huwag sumama ang loob mo at maging ng ibang magkakamag-anak ay sana tayo mismo ang gumawa ng sarili nating pag-asa. Magsumikap sa buhay para umangat at huwag PALAGING aasa sa tulong ng iba dahil sa tingin ko ‘yon ang maling pag-asa.

Naalala ko tuloy yung sinabi ng pinsan ko na naging bagger sa supermarket ng isang mall. Aniya, madalas daw kung sino pa ‘yong mayaman ‘yon pa ang mapagbigay sa kanilang mga pagkakamali. At yong iba naman daw na hindi naman mayaman iyon pa ang mababa ang tingin sa kanila at mareklamo. Well kayo na humusga kung ano ang reaksyon ninyo sa sinabi niya.

Mabuhay Djon!

Aanhin ko ang pagiging senti

Mga Marka

halaga, poem, sentiment, sentimental, tula, user, worth

I

Natatandaan ko pa ang eksena noong una kitang makita

Simple pero tingin ko’y komportableng kasama

Sa isipan ko, malaki ang magiging pakinabang ko sa’yo.

II

Sinipat ko ang iyong kabuuan, taas at baba, kaliwa at kanan

Pati na maging iyong panlabas at maging kaloob-looban

Puwede na! Kahit siguro may mahahanap pa akong iba

III

Limang taon din tayong nagsama sa hirap at ginhawa

Sa mga panahong iyon, nagtatanong din ako kung…

Masuwerte ba ako sa panggagamit ko sa katawan mo?

IV

Oo posibleng ‘di nga talaga kita gusto pero kailangan kita

Kapag ‘di kita nakikita, hindi  na ako mapakali talaga

At hindi ako nakakapayag na makita na hawak ka ng iba

V

Akin ka! Alam mo ang aking hilig, kahinaan at sikreto

At hindi kita puwedeng kalimutan sa bawat araw

Unti-unti ka mang pumangit, kaya kitang pagt’yagaan

VI

Eh kaso nasira ka, kahit pa sabihing kasalanan ko

Aanhin ko ang pagiging sentimental kung wala…

wala ka ng pakinabang, hindi na kita kailangan!

VII

Pero ‘wag kag mag-alala ang kapalit mo naman ay maganda

Kahit nireto lang sa akin at mukhang gusgusin pa

Bagay na bagay siya sa aking panlasa, konting hagod pa

Note: ang tula-tulaan na ito ay tungkol sa nasira kong… W