Confession: His name is Lex

Mga Marka

adventure, computer game, confession, games, habit, leisure, on line game

After ng matagal kong pakikisama kay SM at panaka-nakang pakikipag-ulayaw kay SW, ay may bago na akong kinahuhumalingan.

At tila mas malakas ang tama ko kay Lex kasi every time na kaharap ko siya nakakalimutan ko ang oras. As in wala akong reklamo kapag napupuyat na ako sa kanya.

Alam ko namang dapat ay maging mature ako at dapat magkaroon ng priority sa mga bagay-bagay pero para siyang may batubalani, hindi ko mapigilan ang aking sarili na siya’y hanap-hanapin. Minsan isinasantabi ko na iyong panonood ko, iyong kailangan kong basahin, at iyong kailangan kong trabahuin.  Iba e ‘pag siya ang kasama ko, ang dami kong nadidiskubre at ang dami kong natutuhan.

Minsan natatakot na ako kasi ma-adventure si Lex, nai-intimidate ako sa lakas ng loob at talino niya. Hindi siya mayaman pero kaya niyang magkaroon ng ari-arian dahil sa diskarte niya.  At kakapalan ko na ang mukha ko na sabihin na magagawa niya iyon pag kami ang magkasama. Handa akong sumabay sa mga adventures niya at alam kong makakamit namin ang aming mithiin kapag kaming dalawa ang magka-partner. Oh da va!

Hay… basta I don’t care kung hanggang saan kami basta ang alam ko ay hindi ko siya bibitiwan kahit magalit pa si Manang Juling! Remember his name is Lex!

Note:

Gusto mo malaman kung sino  sina SM and SW?

the significant of prof’s radio transistor

Higit kailanman, ngayon ko na siguro na-realize kung gaano kaimportante ang idinidikdik sa kokote namin ng aming professor noon. Ito ang kahalagahan ng pakikinig sa aming mga  radio transistor o portable radio na may a.m chienez.  Paanong hindi eh aminado ako na hindi ako updated ngayon sa mga ulat na bumubulatlat sa ating bansa gayong alam na alam kong may global financial crisis. Dahil walang time manood ng TV at sawa na ako magbasa ng news sa net so maigi na nga ang radyo na lang.

Nakahiligan ko na rin makinig before sa radio dahil ‘di ba kung gusto mo talaga ng mga nagbabagang balita eh magradyo ka na. And kung infotainment naman ang hanap mo eh hindi rin naman nagpapatalo ang medium na ito, medyo nasapawan lang talaga ng TV, Film and Internet.

Nawala lang talaga ang interes ko sa A.M radio dahil sa iritasyon. Paanong hindi? Bangag ka na sa umagang pagmamadali at pakikipagpambuno sa daan tas makikinig ka pa ba ng isang news anchor/ commentator na kung hindi nagmumura, ay sigaw pa ng sigaw? At eto pa, eto pa…minsan may ilan diyan na hindi mo malaman kung nagbabalita pa ba siya o nag-iendorso na ng isang product. Kesa naman budburan ko pa ng negative ideas ang aking morning at magpasigaw sa mga yan, tutulog na lang ako sa biyahe. Mababawi ko pa kahit papaano yong puyat at ipupuyat ko.

Okay back to my main point, hindi pa ako naniniwala kay Mang Juling nang sabihin niya sa akin na magsasara na raw ‘yong Intel. Eh kung sa patatagan siguro, talagang malayong mangyaring titiklop ito. Sabi ko sa kanya baka naman ibang US company yong sinasabi niya at mali lang ang pagkakaintindi niya sa name nung company. Tapos kahapon nung sinamahan ko naman siya, parehong nagrereklamo sa kanya ‘yong mga friends niya na nagtatrabaho sa isang government office.  Partida mga lalake yon ha, nagtatanong kong saan makakabili ng LPG.  Ang akala ko naman doon ay naghahanap lang sila ng mura o ‘yong nagtatanong sila ng alternatibong pamalit sa kanilang nakagawian.

Sa aking pakikinig kanina sa FX (at  ipinagmamalaki kong naka-tune in talaga si manong driver, na may malaking mole sa ilong, sa “Tambalang Failon at Sanchez” ng DZMM), aking napag-alaman na talagang Intel nga ang tinutukoy ni Manang Juling.  Grabe, more than 2-4 k na manggagawa ang mawawalan ng trabaho sa bansa at pwera pa diyan yong sa ibang country ha bunsod ng kanilang napipintong pagsasara (ewan ko kung mismong company ito ha o sa ilang bansa lang).

Tama rin sina Ted at Koring na siempre maaapetukhan din diyan ang ibang small time players na naka-connect sa kanila gaya ng mga suppliers. Tas according nga sa dalawa, dagok iyon sa ating imahe at ekonomiya dahil isa sa maipagmamalaki ng Pinas ay ang pagkakaroon nga planta ng nasabing big company sa ating beloved land. Hayyyy!!!!

Heto pa, heto Mare at Pare, sa pag-uusap nina Ted at ni LPGMA Pres. Arnel Tee mukhang magkakaproblema tayo sa demand at presyuhan ng gasul ha…  may ilang linggo rin yan. Naku mga iho at iha, kung di kayo sana’y  na mag-uling gaya namin ni Manang Juling ay magkumahog na kayo bumili ng gas lalo na kung paubos na yang sa inyo.

Wait mga Igan, yung subplot (subplot daw o)  sa istoryang ito ay ang papuri ko sa pagho-host nina Ted at Koring, madalas kapag nakakapakinig ako ng programa nila sa FX ay naaaliw talaga ako. Galing ng mga patamang joke at mga kadramahan nila. Hehehe.

Hope mahanap ko pa yung old transistor ko… tipid sa battery ‘yon e kahit jologs. Hahaha!

Oo addict na ako

Mga Marka

beverage, coffee, kape, music, song

Oo addict na ako

by Mimay Pala-Bye-bye

I

Alam mo bang pilit kitang iniiwasan

pero di natatapos ang araw ikaw pa

rin ang aking inaasam

ang init at ang lasa mo, nanonoot sa

aking nguso

II

Alam mo bang ipinagbabawal ka sa akin

Sabi ni Nanay, pag di kita tinantanan

Mahihirapan na kita’y lubayan

Para ka kasing marijuana, amoy mo ay

maaroma

III

Sana na nga ‘di na ako nag-try

Wish ko’y nakinig na lang ako kay Inday

Yeah pero hindi, hindi, hinding hinda  na

maawat pa….

Chorus:

Oo addict na ako

Name mo man ay Nescafe,

KDO, Kape Puro, kopiko o kapeng barako,

Pati na San mig light este san mig mild

Wala akong pake

Basta ako’y kapeng-kape  (wuwuhuhuhe yeah!)

(IV)

Dati naman, pagatas-gatas lang

Kontento na rin sa juice at soft drinks

In can, o sige damay mo na rin

pati samalamig diyan

(V)

Ewan ko ba, lalo na pag three in one

Nangangati ang kamay ko na pilasin

Ang cover mo then itaktak ka sa baso

Sabay buhusan ng warm water

(VI)

Una kong rason pantanggal antok lang

Kinabukasan pampagana naman

Kinalaunan ay nakasanayan na

Ngayon kahit masakit na ang tiyan

(Repeat chorus 2x)

Rap Reggae:

Mainit na ang aking pakiramdam

Puso ko’y pumipitlag

Dilat na dilat ang aking mata

Pero mukhang nanghihina

Tingin ko’y napapaligiran ako nina Piolo, Angel at ng Parokya (Ni Edgar)

From orig naging extra strong kaya so intense

Feeling ko pati mga aliens kainuman ko na rin

Buti na lang may kumalabit sa akin, sabi ni Armando “Ingat?!”

Dodo-doc-doc ish that u?

(Repeat chorus)

Growing old…Feliz Compleañoz Jane!

from Jane's Sir Joseph

Dear Ate Jevz,

Hello po and belated happy birthday pala sa mga ka-birthday kong sina Piolo Pascual at Oyo Boy Sotto!

Dati kapag tinatanong ako kung ilang taon na ako, kung hindi pabiro ang sagot ko ay sasabihin ko secret! Bata pa naman ako pero parang ‘di ko lang trip magsasagot ng ganyang mga tanong lalo na kung ‘di ko type o close ang nagtatanong.

Pero this time, kahit papaano ay sinasagot ko na ang tanong na ‘yan (na madalas isinusunod sa pagbati) ng diretso. Na-realize ko lang naman na wehno naman kung mas bata o mas matanda sa akin ang nakakasalamuha ko. Kanya-kanya tayo ng tinatahak na kapalaran at kahit ano pang gawin mo gugurang at gugurang ka pa rin.

Na-move rin ako sa nabasa kong entry sa Our Daily Bread last year, March 31. Ang title nito ay “Which Way I’m Growing.” Ang ganda ng mga linya at gospel doon and I quote:

“People don’t get irritable and short-tempered merely because they’re getting older. Aging doesn’t have to make us hypercritical and cranky. No, it’s more likely that we’ve become what we’ve becoming all along.” – David Roper, the author of the entry.

Syngkit's b-day card 4 Jane

Kapag dumating ang araw na hindi ko na magawa ang gusto ko at ‘di na rin ako makapag-ballroom ( ‘yong gaya sa commercial ng gatas.. hehe), magiging masaya pa rin ang lahat. Bakit? Kahit nasa tumba-tumba ako habang ngumangatngat ng buto ng pakwan, masasabi ko pa rin sa sarili ko na marami akong nagawang maganda sa buhay ko. Naging masaya ako sa pag-abot ng mga pangarap ko, naranasan ko ang magkaroon ng mga totoong kaibigan, may pamilya akong nasandalan etc. etc. Pag nangyari ‘yon, walang dahilan para maging istrikto at KJ na lola ako. Kahit mag-sag na ang skin ko, alam kong walang magdi-dare na tatawag sa akin ng matandang hukluban.

“Be not deceived; God is not mocked: for whatever man sows that shall he also reap.” – Galatians 6: 7

Para sa akin, time is gold talaga. Whether sa pag-grab man ‘yan ng opportunity or spending time with your love ones. Gamitin baga ang panahon at makakayanan mo para the next year na tatanda ka ulit, euphoria ‘yon dahil next level ka na.

Jane's CMC barkada -Che

Maganda rin ‘yong homily nung pare sa St. Jude Shrine (10 am mass – Malacanang, Manila) last Sunday – January 11. Sabi niya para magkaroon ng pagbabago kailangan tantanan natin ang maging negatibo o pagsasabi ng NO!

Dapat sabihin mo (energy este) Yes. “Yes to Life,” “Yes to Happiness” and “Yes to Love.” Tumpak siya na ang mga taong madalas mag-say no ay ‘yong walang mga kumpiyansa sa sarili at pinaniwalang wala silang kakayahan. Kasama rin sa sinabi niya iyong pangaral na “bawal ng sobrang magpakasaya dahil baka mamaya iyak ka naman ng iyak ( or something to that effect).

Oo nga naman, dahil lang sa takot kang malungkot mamaya hindi mo na ie-enjoy ang buhay. Ano yun? Para lang huwag kang malungkot, ayaw mo na ring maging masaya.

Ver and Jovy's special gift with messages

Kagabi nga naisip ko ang isang konsepto na ang pagtanda at pinagdadaanan ko sa buhay. Para rin iyong pagtawid sa madilim na footbridge sa lugar namin. Doon sa pinanggalingan ko ay ang edad ko nung isang araw at sa dulo naman ay iyong edad ko ngayon. Kung ‘di ko haharapin o tatawirin ang mga pagsubok at mga taong magiging hamon sa aking buhay, malamang di ko rin mapu-fulfill ang aking tadhana. Walang pagbabago, walang maso-solve na dilemma.

Kung sa kabilang dulo ay matalisod ako, wala na akong paki. At least nasabi ko na ginawa ko ang alam kong tama o sumubok ako. Sa buhay na ito, pwede kang huminto pero hindi ka pwedeng manatili sa kinalalagyan mo habang buhay.

Pwede po bang pakita nyo rin yung mga natanggap kong cards or gifts kahit tatlo lang. Iyon po kasi ang nagpapasaya sa akin ngayong gumurang ako ng isang taon. Thanks!

Rumerespeto,

Jane G.

Dear Jane,

Wala na akong masabi. Parang kami ata ang nasermonan mo eh. Hehehe. Pero maganda ang iyong mga binanggit na linya at mukhang maganda naman ang pananaw mo ngayon.

gift from Ms. Mau, Sarah & Mark

Ang panalangin ko na lang ay matupad ang mga kahilingan mo noong Birthday mo. Feliz Compleañoz y Vaya Con Dios!

oh ayan… dinamihan ko pa yung mga pics ha!

Nagpaparespeto,

Ate Jevz

thanks 2008!

Mga Marka

adarna foods and culture, adarna house publishing, antipolo church, aquino museum, avilon zoo, belen museum, doll museum, gottis restorante, hacienda luisita, halo cafe, hot pot and noodle house, manaog church, marikina, miniature museum, money, ohana restaurant, pan de amerikana, pilita's restaurant, pundaquit beach, savings, shoe museum, tarlac, wordcamp, world of butterfiles, zambales

Entrada: Again, Feliz Año Nuevo mi amigos y mi amigas!  Pacencia kung ngayon lang ako nakahirit dahil hindi lamang ako naging abala, nagkasakit din po ako.

Vira: Ngayong nakapaskil na ang OX na 2009 calendar, hindi ko mapigilan ang mag-isip at magtanong.  Ano nga ba ang nangyari sa akin nitong 2008?  Siempre pa, may mga malulungkot at negatibo akong naisip pero mas gusto kong balikan yung mga blessings o magagandang pangyayari na natanggap  o naranasan ko.

Sa lahat-lahat dalawang bagay talaga ang tumatak sa memorya ko. Iyon ay ang iba’t ibang  lugar na napuntahan ko at o yes! nakapag-ipon din pala ako.

1. Travel & Pleasures

In fairness ha, marami-rami rin ang distinasyon ang nabisita ko noong nakaraang taon. Bago iyon sa akin dahil lagi lang naman ako sa Purple Nassau  at  hindi  rin ako ma-adventure sa pagkain man o sa paggastos. Hehehe!

a.Pundaquit, Iba Zambales (Feb. 15-17)

Maraming first sa viaje kong iyon.  Una, iyon ang first out of town ko na hindi ko kasama alin man sa pamilya ko, partikular na si Manang Juling.  Siempre, panandalian ko munang nilimot ang pagiging kuripot ko dahil first time ko rin nagpaluwal ng pera  para sa paglalakbay. Pero ang hindi ko malilimutan doon ay nang matulog kami ni Avi sa waiting shed from 3 am to 5 am ata yun at napapalagiran kami ng mga tambay. Lamig doon sa areb na yon, sobra!

b. Avilon Zoo (April 5)

Cheesy pero baka yun ang first time kong makapasok sa Zoo. Ang kagandahan pa ay ang saya-saya ng lakad ng PIMSI barkada noon dahil walang lumitaw na reklamador. Paubusan ng battery and the winner was Ka Ver’s cellphone. Iba talaga ang masilayan, makadaupang palad at masinghot ang lugar ng mga kahayupan.  Guapo ng mga white peafowl!

c. Pura, Gerona Tarlac (May 15-17)

“Mabuti po talaga at hindi pa rin namamatay ang kultura ng mga Pinoy! Magdiwang tayo,” iyan ang masasabi ko sa tatlong araw na paghimpil namin nina Avi at barkada kong si Maya sa Tarlac. Buhay na buhay pa rin po ang pagiging hospitable ng mga Pinoy, special mention diyan ang Fernandez Family. Makulay pa rin ang piyestang probinsya nila. Siempre, napuntahan din namin ang pamosong Hacienda Luisita at ayon napadpad kami sa Aquino museum. Doon ko higit na nabasa (diary nila Ninoy at  Ex. Pres. Cory Aquino) at namalas ang pagmamahal ni Ninoy sa kanyang asawa, anak, at bansa.

d. World of Butterflies (June 4) , Pan de Amerikana (June 4 &5), and Marikina‘s museums (August 23)

Nabago na po ang pananaw ko sa Marikina dahil sa mga  lugar at sistema na nakita ko sa pag-ikot namin doon. Sa WOB, Shoe Museum, Belen Museum, Miniature Museum, Doll Museum at Pan de Amerikina, talagang ipo-promote ko ‘yung huli. The best e! Mula sa porma ng lugar, mura at sarap ng mga pagkain, hanggang sa serbisyo ng tao maipagmamalaki talaga.  Hindi ko rin kakalimutan ang sinabi sa amin ng may-ari ng restaurant na si Mr. Jun Salvador dahil gagamitin ko yun ‘pag nagtayo na ako ng sarili kong business. Jia You, Hoshi!

e. Wordcamp (Sept. 6) and Adarna Workshop (July 19)

Ah ito, feeling ko lakbay- aral ang ginawa namin nina Avi at Sherma.  Sobrang nahayok kami sa kaalaman at pag-aaral. Sana nga ay matupad namin ang aming mga adhikain at natutuhan.

f. Food and Restaurants

Naku itong 2008 na ata ang pinakamaraming restaurant akong nakainan na iba sa usual kong pinupuntahan.  Ilan sa mga nilamunan namin ang Pilita’s Resto (bandang Greenhills Shopping Center), Halo Café (Cubao Expo), Gottis Ristorante (Atrium, Megamall), Adarna Food and Culture (Kalayaan Ave., Q.C.), Hot Pot Noodle House (Megamall), Ohana Resto (Megamall) etc.

g. Antipolo (May 25) and Manaog (August 17)

Yung sa Manaog grabe nanakit ang pwet ko sa limang oras na viaje. Mas mahaba pa yung nilagi namin sa bus kaysa sa simbahan pero okay lang ibang experience yun. Sa Antipolo naman, ang masasabi ko lang ay maganda at mabuti na nanatili pa rin ang tradisyon at paniniwala sa nasabing lugar kahit unti-unti nang nagbabago ang paligid nito.

May ilan pa akong napuntahan na lugar pero yung mga nasa itaas yun yung  mga the best!

2. Savings

Dahil sa dami ng naging gastos ko last year at wala naman ako masyadong raket ay talagang in-anticipate ko na mahihirapan akong makapag-ipon. Hanggang ngayon nga ay halos hindi ko pa mapuno ang aking alekansya.

Pero hindi ako tumitigil at hindi ako nagpapagapi. (Naks, sugod!)  At thankful naman ako kasi maraming salik ang nakatulong para maka-quota ako. yahoo!

Aja: Kaya kahit may mga hindi natupad sa mga wishes ko noong 2008, masaya pa rin.  Aasa na lang ako na magkakatotoo ang ilan sa kanila this year. Vaya Con  Dios Hoshi!