ONE year na ang KWENTOTPANINIWALANIHITOKIRIHOSHI (long for hoshilandia) noong October 3! Sa sobrang busy, gustuhin ko man na kumpletuhin ang entry na ito sa mismong araw na iyon ay hindi ko nagawa. Huhuhu! (sa totoo lang dami ko pang draft na hindi matapos-tapos.)

Anyway, nakakatuwa naman dahil sa loob ng isang taon ay nakapag-post ako ng mahigit 60 entries, kinatok ng lampas  apat na libo, nagkaroon ng mga online buddies, naka-attend sa wordcamp, nakatanggap ng sari-saring comments na talagang nakakapagpangiti sa akin at nakapasok na rin ako sa
Top Posts from around WordPress.com at Fastest Growing WordPress.com blogs. (Kanina lang nag-check ako nakita ko ulit blog ko rito. yahoo!)

Masaya ako ‘pag may nakakapansin sa blog ko esp. sa di ko naman kilala. Well, dahil na rin iyon sa hindi ko naman masyado in-advertise, mabagal akong mag-post ng bagong entry na madalas ay madrama,  minsan ay mga kalokohan  lang at may panaka-nakang pagbugso ng kaseryusuhan.

Siempre gusto ko rin batiin si Ate Jevz at ang aking mga ka-PUPU dahil nakakailang kwento’t paniniwala na rin sila di ba? Iyong mga avid viewers and commentators ko. Sa mga friends ng mga kaibigan ko talaga, mabuhay kayo (oo  Sherma, Raft3r and VF kayo yun!)… sarap ninyong kasagutan, swear!

Sa mga batikang blogger na nagbibigay sa akin ng panahon (yes ate kengkay, mangbadoy, papertilapia, artinformer, aling baby, geisha, pelicarol, etc.). Sorry dun sa mga nakakaligtaan kong ilagay sa blogroll.  Kasi depende  ‘yan kung type ko ang blog ninyo o kung gaano kayo kadalas sa hoshilandia ( oh ‘di ba may requirements). Pero happy ako roon sa mga napapadaan lang pero pabalik-balik naman.

Siempre special mention sa aking thank you entry para sa anniversary ng hoshilandia ang aking blog mentor na si gumamelang malikhain at masulat – avi canale.  Siya po ang sisihin ninyo kung bakit may hitokirihoshi na umeeksena sa wordpress. Siya rin ang susi kung bat nakapagpa-picture sa akin si Mr. WordPress hahaha!  Salamat din sa mga regular customers ko rito na sina pinkleng-leng,  storymachine tonet, hot momma DyeseTet, nawawalang Kuya Obet… doon sa iba na kunwari ay ‘di tumitingin pero regular naman na nagbabasa, thank you na rin. Pero alam ninyo mas maa-appreciate ko ang presenysa ninyo  kung marunong kayong mag-comment. I thank you.     Hehehe

Dahil may pahintulot na ako ni ate jevs, ire-reveal ko na ang lihim… lihim kung bakit mahaba ang url and blog ko…. Sa totoo lang na-amaze ako na makita iyon na nakalagay sa wordcamp I.D ko. Feeling ko kung may contest ng pahabaan ng blog and url name, panalo na ako. … okay bakit nga ba?  Kasi noong una ay ayokong i-share sa iba na meron na akong blog.   Kung malaman man nila, hahayaan kong mahirapan sila sa kaka-type.

Pero di naglaon ay naisip ko na pati ako nahihirapan na rin.  Ang nakakatuwa lang ay kahit ganoon,  may dumadaan pa rin. Saka madali namang i-recall di ba ( oo ikaw VF ang tinatanong ko.. hehehe. ang hitokiri nga pala po ay “slasher” sa salitang Hapon) hayaan ninyo, mas magiging open na ako.   Lalo pa’t napag-alaman ko na takam na takam sa local info… (yes hindi po hard news) ang aking mga readers  (hahaha may ganun!) mabuhay!