my bedtime discoveries
Pebrero 3, 2010 at 3:57 umaga | In health, information, relationship, society, women | 16 CommentsTags: baby care, baby's health, bed time routine, bedtime discoveries, child, johnson's baby, motherhood, sleep, sleep disorder, woman
Yeah- yeah malapit na ang Valentine’s Day. Ang nakakatawa nito ay imbes na punuin ko ang aking imahinasyon na ma-meet si Mr. Hoshi ko sa pamamagitan ng pag-attend sana sa kasal ng pinsan ko last Saturday ay mas inuna ko pang inalam kung paano ba ang maging maalagang ina.
Nagpunta kasi kami ng aking blog mentor na si Avi sa Japan room ng Ascott building para maki-join sa Johnson’s baby Bedtime Discoveries. Actually, dahil majority ng mga participants ay mga mommies dapat ay ma-feel naming ma-outplace pero hindi e. Na-enjoy ko ang very informative discussion doon dahil kahit wala pang anak, lahat naman tayo ay napapaligiran ng mga cute na cute na mga bata. Sa ngayon nga ay may mga pamangkin pa akong may edad na 5 months to six years old. At ilan doon ay personal kong naalagaan before.
“The Importance of Sleep in Infants” ang pinakatinalakay sa event na ipinaliwanag naman ni Dr. Luis F. Rivera, MD DPPS,FPPSM, Pediatrics – Pediatric Pulmonologist mula sa Makati Medical Center Asian Hospital and Medical Center Philippines. Bahagi rin siya ng Philippine Society of Sleep Medicine. Sa pamamagitan n’ya ay naintindihan ko ng husto ang kahalagahan ng pagtulog, lalong-lalo na sa mga bata. Naisip ko tuloy na kaya pala ako medyo tuliro ay dahil lagi akong nagpupuyat. Hehehe
Anyway, ayon sa kanya
- Babies don’t sleep as deeply as adults do
- Babies take longer to go to sleep and have vulnerable periods for night waking
- They have twice as much active, or light, sleep as adults
Johnson's Sleep Study
Kung tutuusin ay hindi lamang tungkol sa kanilang kalusugan ang kino-consider kapag tulugan portion na, kundi maging ng mga mommies, daddies, at kung sino man ang nagbabantay sa mga babies. Eh teka bakit ba kailangang “magmeme na?
“Sleep is important for the development and function of
- Growth
- Immune system
- Learning and memory
- Health of cardiovascular system
- Hormonal Function –Insulin resistance
- Body metabolism
Kailangan din nating i-note na habang tulog ang mga tsikiting ay tatlong beses na mas maraming growth hormones naipo-produce sa kanilang katawan kumpara ‘pag sila ay gising. Interesante ring malaman na habang dumi-dream sina bebe ay nagbi-burn na sila ng fats, napapalakas ang kanilang ligaments and tendons at nai—enhance pa ang kanilang protein synthesis.
what is enough typical sleep requirements for children?
Gaya ng mga adults, mas mabilis silang ma-badtrip este magkaroon ng mood and behavioral disorder. At siempre kapag wala sa tamang wisyo, apektado ang kanilang physical, emotional, cognitive and social development.
Oh eh puwedeng sabihin na cute naman si baby at nako-conceal naman ng kanyang pagiging bibo ang kanyang antok o sabihin na nating parang kumpleto naman ang kanyang tulog. Puwes…
Ang habitual snoring; snorting, gasping; increased respiratory effort, bed trashing, restless sleep; and unusual or bizarre sleep positions, ay proof na hindi solved ang kanyang pag-i-sleep. At para maging makakatotohanan ang pagbating “sweet dreams!” sa iyong baby girl or baby boy ang suggestion ng Johnson’s baby ay magkaroon ng bedtime routines
bedtime routine 1- a warm bath
Step 1 – a warm bath / Step 2 – a soothing massage / Step 3 – serve quiet time
Ang mga ito ay napatunayan ng epektibo dahil dumaan na sa isang pag-aaral.
Wala pa akong balak na magka-anak o magpamilya sa ngayon, may takot din akong manganak. Pero ang makasama, ang mga mommies ay nagpa-feel sa akin ng what is the essence of being woman.
When you take care of your child, you are actually honing a healthy and productive citizen of the future. No doubt, ang pagiging ina ay napaka-fulfiling na bagay from A to Zzzz. Nga pala, si Christine Bersola-Babao ang host sa event na manganganak na pala kinabukasan noon.
A bedtime discoveries
cars & laptops in sentences
Enero 22, 2010 at 4:43 umaga | In dream, entertainment, self | 36 CommentsTags: car, computer, humor, joke, laptop
Drive cars in a sentence
Hyundai – “Pabili nga ako ng blouse, Hyundai sa tabi ng mga brief at panty.”
Isuzu – “Itong batang ito ang arte-arte, ‘yan na ang Isuzu mo (na bote ng gatas), iba nga e, am lang!”
Honda – Ikaw, ang Honda-Honda mo na wala ka pa ring pinagka-Honda-an
Porsche – “Honey you know that I love you but please don’t Porsche me now. Later na lang .
Mitsubishi – Mitsubishi kanina kaya ‘di na ako nakapag-toothbrush
Toyota – (batang may problema sa S and T) Tabi ko tayo e matarap na tawtawan ang TOYOTAka tuka keta patit at kalamanti.
Ford – paano paiikilian sa text ang “past four a.m. na ako nakauwi”- FORD a.m me back
Buy laptop in a sentence
Acer – Ang eiga-eiga ko kaninang umalis then your so late pa lang a-arrive ka- Acer you teleiga!
Toshiba – (v) to cheer; mula sa Japanese word na ang ibig sabihin ay tagay pa! tagay pa!
Lenovo – Anong ginawa mo sa TRUST ko, pin-Lenovo mo na naman? Hmp!
Compaq – paano mo naman aabutan ng tulong ‘yan, e COMPAQi nga hindi pa niya masabi.
Asus- ASos mo naman, kailangan talagang branded pati ‘yang arenola mo.
Dell – If you have de lima with me, Dell with me, hinde yung ichini-tienes mo akong Churva ka!
Apple – ladies and gentlemen, Mr. Dennis Plumber
“Apple the things I’ve ever done/ Finding you will prove to be the most impotent one/ I would never trade the gears/ the convulsions no one hears…
Fujitsu – ano ba yung tawag sa shih tzu ng Japan? Fujitsu ba?
Samsung – Samsung is okay. siya daw yung Rock Heartthrob.
Panasonic – Tange, hindi Panasonic yung favorite na sayaw niya, supersonic
Note: because angst and frustrations produce creative juices
He’s 21 things
Enero 19, 2010 at 5:00 umaga | In sentiment | 32 CommentsTags: behaviour, gender, homosexuality, man, manhood, masculinity, men, sex
(in my p.o.v.)
- Naniniwala akong may hormone na panglalake ang mga babae. Depende ang lakas ng arrive nito sa katawan ng girl.
- Mas matindi ang mga boys kapag nagtsi-tsismisan, wawa ang topic girl ‘pag nakinig ka
- Madalas may pagkatamad pero ‘pag inabot ng sipag OA naman. Kahit hindi dapat itapon, tinatapon. Bagay silang paglabhin ng pantalon at mga kumot
- Hindi ako sanay sa lalaking nagger na nasa normal mode naman. Napapag-isip talaga ako nila.
- Sanay ako na makarinig ng green jokes, kakasabi nilang sila ang pinaka sa lahat ng bagay at magkuwento ng casual about SEX. (maalaman mo tuloy kung sino lang ang nagpapanggap…)
- Cool ang gawin silang barkada, mas maalaga. Iba naman ‘pag best friend parang may pagka- complicated
- Dati, curious ako sa lalaking pa-mysterious effect pero ngayon queber na. Sawa na akong umintindi sa hindi naman kaintindi-intindi
- May ibang nagpi-flirt, pero mayroon namang natural na flirt
- Mahirap ‘pag sobra silang na-in love, pero mas mahirap ‘pag naapakan mo ang pride nila. parang yung street sign “nakamamatay”
- May bagay na puwedeng maging turning point nila, ‘pag naging tatay na.
- Dati, ang tingin ko sa lahat ng lalake dapat may sports. Ngayon, lahat may kinahihiligan… well kung ano man yun (example – music instruments, gameboy, playboy, gagamboy…)
- Ayokong kausap ang lalaking pawisan at nakahubad ng T-shirt, tapos kakain. Iwww!
- Ma-prinsipyo ang lalaking may palabra de honor. Pero madalas nagsasabi sila ng akala mo ay totoo.
- Ang maganda sa lalaki bibihira ang maarte. Iyon nga lang bad trip sa pagkamainipin
- Hindi sila madaling mairita, madali silang maasar lalo na ‘pag nahuli mong totoo
- Sa ngayon as in now, nag-iisip pa ako kung sino na ang mas vain?
- Kahit ang mga joker talaga, may kadramahan din. Kahit walang inuman, may emo mode din ang mga ‘yan.
- Nagtataka ako sa mga kuya ko na nag-aagawan kumain sa takip ng kaldero para gawing plato at pupuwesto sa may pintuan para doon lumamon.
- Bakit hindi ko mapigilan na humanga sa mga tatay na nagbabanat ng buto at nagbibilad sa init ng araw? Iyon nga lang nag-iisip din ako kung kasama na roon yung pang-inom nila, iyon ay kung tomador sila.
- Hindi ako madaling ma-convince na bading ang isang lalaki, unless masyado ng obvious o ipinagmamalandakan na. Naniniwala ako na sadyang may mga lalaki na mahinhin, malinis masyado at parang mahina este mahinahon.
My Hoshi
- Hindi porke’t younger guy ay hindi pa matured at hindi kumo’t older walang kapasidad na mag-isip bata. Uso lang talaga ang page- generalize. Pero ako mas gusto kong… kasama yung favorite Tito ko, pinsan ko at yung pamangkin kong curly cute.
Mannerism
Enero 8, 2010 at 7:34 umaga | In self, story | 26 CommentsTags: behavior, mannerism, secret
Siguro dati laru-laro lang noong bata ako, pero napatunayan ko rin na kaya kong mag-impersonate lalo na noong high school. Favorite kong gayahin mag-perform sina Jaya, Manilyn Reynes, Nora Aunor, at Annabelle Rama. Pero the most controversial na nagawa ko ay nang i-impersonate ko lahat ng teacher namin noong teacher’s day. Pinagalitan ako noong principal namin kahit siya naman yung tawa ng tawa noong nagpe-perform ako. Palibhasa, ‘yong ginaya ko sa kanya ay ‘yong kung paano siya ‘pag nagagalit. Hehehe!
Hmmm hindi ako pasado na mag-stand up comedienne wala ako sa ganong level at hindi ko naiisip pumasok sa mga comedy bars. Ang totoo niyan, madaling makuha ang atensyon ko at napapansin ko kaagad kapag may particular mannerism ang isang tao. Minsan nga dahil sa pagpansin sa iba namamana ko na rin.
Ako man ay may mga mannerisms na ire-reveal sa inyo at hindi ko na sila ginagawan ng new year’s resolutions kasi ‘di ko na matatanggaal at yong iba ay nahanapan ko na ng remedyo.
- patagilid akong manood ng TV o sine. Noong una mga 45 degrees pakanan lang ang pag-flip ng ulo pero ngayon with matching 10 fingers na ito na nakabanat sa dalawang sentido ko. Automatic ang “scanning form” ko at hindi ‘yan sinasadya. Sabi ni manang juling namana ko raw ‘yan sa lolo ko. Ginugulat o pinapalo nila ako dati para mawala, wa epek, lumala pa nga e! Nagkarooon na nga rin ako ng astigmatism dahil dito. Pero bwiset lang sa panood ang salamin. Buti na lang na-correct naman ‘yong kanang mata ko. Sa ngayon, kaya naman nang manood ng walang ganoon. ‘Wag lang may mapapatungan ‘yong mga kamay ko. Iyon nga lang, hindi ako masa-satisfy sa panonood.
- bigla-bigla akong napapangisi ‘pag may naalala. Kahit saan ‘to pero madalas kapag nag-iisa ako. Puwedeng sa bus o footbridge, ang solusyon magpanggap na naghihikab kapag napapangiti na.
- Bothered akong magtrabaho o mag-aral ‘pag masyadong maayos ang mesa ko. Kailagan may iba pang libro na nakalatag o wala sila sa tamang ayos. Pero dapat naka-arrange sila sa trip kong ayos ‘pag ibabalik na sa shelf o bag. Kailangan din na may ibang nakabukas na windows kapag nagko-computer ako. Kapag ‘di naka-Internet, dapat may isang computer game na nakabukas. Promise mas okay ang trabaho ko pag ganoon kaysa wala.
- hindi ko alam kung nasa feng shui ito. Pero once na sa left ako bumaling ‘pag nakahiga, nagkaka-nightmare ako. saka madali akong magising lalong-lalo na ‘pag puyat. Nga pala, masama ang mood ko kapag papatulog pa lang o bagong gising. At pag naka-out of town lagi akong may dalang kumot.
- If you want to hear my golden voice. Well, malas mo dahil hindi kita kapit-bahay. May gig ako sa bathroom. 3-5 songs per session ito, suwerte pag nakabuo ng isang buong kanta.
- At ito, nagsasabi ako ng isang kuwento na puwedeng hindi ko itutuloy o mahirap sundan. Minsan mabilis kasi ako magsalita at hindi masundan ng bibig ko ‘yong stimulus sa utak ko. May explanation?!
Thanks 2009
Enero 1, 2010 at 3:11 hapon | In dream, journey, memory, relationship, self | 31 CommentsTags: answered prayer, appreciation, Baguio, blessings, broadband connection, business, eating, investment, money, prayer request, reconciliation, save money, savings, thankful, travel, vegetables, wish
Gaya ng dati, gusto kong ibahagi ang mga bagay-bagay na aking ipinagpapasalamat sa nagdaang taon, mga bagay na puwedeng maganda o pangit pero pasadong inspirasyon at hamon. Last year nag-start akong magkaroong ng prayer requests and answered prayers na natima ko sa pagbili ng organizer sa PCBS. Okay naman siya nakakatuwa.
Answered prayer 1. Broadband connection
Oo sa tinatagal tagal ng panahon na may PC ako, nagkaroon ng work at ilang part time jobs ay nagtiyaga ako sa dial up. Nagagawa ko ngang magtiis sa P30 kada buwan, kung di kinakailangan. Puyatan lang ang drama.
Noong malaman ko na papatak na 200 lang babayaran ko kada buwan sa PLDT DSL, nagpakabit na ko. Kahit dumalang ang aking mga karaketan, at least wantusawa na ang blogging, chatting, pag-a-upload ng mga pics and videos, nakakapanood na ako ng mabilis-bilis sa youtube. Hehehe siempre damay na d’yan ang papatakbo ng aking resto (sa fb).
Answered prayer 2. Visit Baguio
At last, nakarating na ako sa city of Pines na halos walang kagastos-gastos. Buti na lang umuwi ang ate ko tas nag-aya na mag-Baguio for almost 4 days.
Answered prayer 3. Learn to eat vegetables
Hmmm baka may magpadala ng violent reaction, okay kahit papaano napapakain na ako ng bongga. Before kasi soobrang pihikan ako sa pagkain ng gulay. Pero nitong taon, nagugustuhan ko na ang magkakain ng salad na madahon. Dito sa bagay na ito, gusto ko ring pasalamatan ang mga friends ko na sina Len, Liz, Jovy at Ka Ver. Mga friends dahil sa nakakatakam ninyong pagsasalad, natatakam na ako. One thing pa, mas naging adventurous na ata ako sa pagkain at MEDYO ready ng gumastos pagdating sa pagkain at SALU-SALO.
Answered prayer 4. save money
Kumpara last year, mas naging matumal ang pagkakataon na makapag-save ako. Siguro dahil na rin sa gusto kong ma-try ng mga kabagayan na siempre equal sa gastos. Pero at least, nakapuno na ulit ako ng alkansya.
Answered prayer 5. small business
Siguro mga 5-7 years ago, sinabi ko sa sarili ko na pag-apak ko sa edad na ganito ay bibili ako ng kotse. ‘Pag hindi, kailangan may negosyo ako kahit maliit lang. Hindi PA ako nagkakaroon ng kotse, well, bukod sa wala pa ‘yong latest model na pinapagawa ko (chuz!), hindi rin advisable na mag-kotse ngayon sa taas ng langis at hirap ng buhay, kailangan may exercise (palusot no.35!) at higit sa lahat hindi pa naman ako marunong mag-drive (palusot no.154).
Ang nakakatuwa lang ay noong July, kasama ng aking Kuya, nakapagpundar kami ng store. Ako ang bahala sa financial at siya sa pagma-manage. Tumutulong din ako pero nagpo-focus ako sa isa pang under na business noon. Honestly, mas tulong ‘yon sa kuya ko more than sa kita ko.
Iba yong fulfillment na nakatulong ka na matupad ‘yong pangarap ng iba, saka may pinapatunguhan ‘yong pinagpaguran mo. ‘Yong puhunan doon ay halos naipon ko lang sa pagpa-part time at loan sa SSS. First investment ko ‘yon at first loan sa SSS.
Hmmm medyo may ilang problema kaming pinagdaanan at pinagdadaanan pero nase-settle naman na, sana! Magkagayon man, yong fulfillment na nadama ko nakatatak na yon at magsisilbing aral sa akin para sa mga susunod sa investments. More power Hoshi!
Answered prayer 6. Reconciliation
Wala na sigurong mas giginhawa kapag feel mong wala ka ng kaaway. Although marami akong gustong sabihin pa, for now thankful ako na after so many years nag-usap na kami.
Btw, remember my wild-wild wish? Isa sa natupad na doon ay ang maka-receive ako pareho ng Dirty Dancing 1 and Step Up 2 (puro original po yon Mr. Rickets), yahoo! Thanks JO o “Mama Car-Car”
Old but need love
Disyembre 28, 2009 at 9:17 umaga | In emotion, relationship, sentiment | 24 CommentsTags: care, elderly, love, old, relationship, relatives, respect
Kaintindi-intindi na maging magiliw tayo sa mga babies. Sino ba naman ang hindi lalo na’t ang cute-cute at ang bibo nila? Ngunit, alam din natin na kaakibat ng kanilang pagiging bata ang kanilang kakulitan at pagiging pasaway. ika nga kanya-kanyang phase ng buhay ‘yan. Lahat tayo nanggaling dyan at may patutunguhan din tayo sa bandang huli kung ‘di tayo maagang matitigok sa earth.
Nalulungkot ako minsan na makita ang mga matatanda na namamalimos sa daan. Nasa’n ang kanilang mga anak na kanilang pinalaki at inarugaan noon, ngayon naman na sila naman ang nangangailangan. Maaaring alagain sila, pasaway at kailangan gastusan pero hindi ba’t ganun din naman ang tiniis nila nung sila pa ang malakas at nag-aalaga.
Actually masakit na siguro sa isang matanda ang iwanan sa isang home for the aged pero mas masakit naman siguro kung hayaan silang magpalaboy-laboy sa daan. Hindi sila baliw para mawalan ng katinuan, ang sakit na kanilang nararamdaman ay nakikimkim na lang sa kanilang puso’t isipan. At marahil, hinihintay na lang nila pumanaw na lang at baunin ang masasaklap nilang ala-ala sa mga huling sandali ng kanilang buhay.
May kilala akong matanda. Inako na niya ang mga apo na hindi naman niya direktang kadugo. Pinalaki, pinakain at hanggang sa makakaya ay pinilit na mapag-aral ang mga ito. Iyon nga lang sadyang hikaos din sa buhay. Dumating ang araw na nagsipag-asawa na ang kanyang mga inakong apo. Kinupkop pa rin ang mga sari-sariling pamilya nito.
Ang masaklap, binigyan niya ng kabuhayan hindi pinagbutihan. Bagkus ay “winawalanghiya” (sorry sa term) pa s’ya nito. Nagbabayad pa siya ng utang para sa kabuhayan na ‘yon, ni wala ng inaabot sa kanya at palugi na. Nung tuluyang mawalan ng trabaho, sa kanya pa humihingi araw-araw ng pera ang kanyang apo. Ang paghingi ng perang iyon ay tila obligasyon pa sa kanyang parte. At wag namang sanang hina-harass na siya.
Pati ang manugang niya sa apo ay magaling din. Ang utos n’ya na pambili ng gamot ay wala ng balikan ng sukli. At ang laman ng kanyang pension buwan-buwan ay nasaid dahil kinuhanan na di umano ng kanyang apo sa tuhod. Ang sabi nawawala raw ang ATM ,‘yon pala kasama sa nawalang ATM card ay ang pambili nila ng pagkain at gamot na mag-asawa.
Isang araw narinig ko naman sa kwentuhan ng kanyang mga apo sa tuhod na baka sipain siya ng isa roon o tisurin dahil nagsumbong sa ibang tao. eh hindi ko na natiis. Sabi ko isumbong ng matanda sa akin kung sipain siya at ako ang sisipa sa apo niya sa tuhod palabas ng bahay nila. At sinabi ko ‘yon sa mismong harapan ng apo niya sa tuhod.
Hindi ako mabuting anak at madalas nasasagot ko nanay ko. pero di ko maaatim na mamura yon o saktan man lang. O kahit ng ibang tao na gawin sa kanya ang mga bagay na ‘yon. Parang kahit siguro fault ng nanay ko ay susugurin ko pa rin ang kaaway niya. At ganito rin naman ako sa ibang matatanda, handang magpasensya. Respeto lang!
Buti pa ang MRT may priority coach,
buti pa ang mga fast food restos may lane for elderly
eh sa ilang mismong tahanan nila walang pasintabi
tamaan na ang tamaan!
Materialistic
Disyembre 22, 2009 at 7:44 umaga | In journey, places, society, story, women | 16 CommentsTags: cab, contentment, driver, Family, marriage, materialistic, prostitution, relationship, satisfaction, taxi, travel
Alin ba ang mas mainam, ang maging kontento sa kung ano ang meron o mangarap ng magandang buhay para sa kinabukasan ng iyong pamilya?
Dahil half day na at male-late pa ako, tas gusto pa ng guard sa MRT na buksan ang dala kong regalo, nilakasan ko na lang loob kong mag-taxi. Actually, sooobrang bihira akong mag-taxi ng walang kasama o hindi inuudyukan e. Siguro last year pa ako last nag-taxi ng walang kasama.
Para kasing may masamang usok na bumubuga sa kokote ko ‘pag napapansin ko na mabilis pumatak ang metro. Wala akong gaanong tiwala sa mga taxi driver, maliban sa respetado at kilala ang kanilang operator. Siempre, pinaka-bottom line din e, kuripot na naman ako.
Kinausap ko yung driver, na ginagawa ko para maging feeling close nang hindi niya taasan ang singil sa akin. Ewan at mula sa kita niyang whooping 2000 per day ‘pag December (malinis na raw yun) hanggang sa mga bisyo ng mga taxi drivers gaya ng pambabae hanggang sa pamimik-ap sa quezon ave at makati ng mga lalaki, bading at matrona ay napunta kami sa kuwentuhang pag-aasawa.
May nasabi ako about na hirap mag-asawa o magpamilya ngayon. Kailangang handa ka sa gastusan at pagiging magulang. Eh mukhang kontento naman sa buhay si Manong. Sabi niya, masaya naman ang may pamilya basta nagtutulungan, masipag sa paghahanap-buhay at hindi materialistic. May iba raw kasi (siguro mga babae) na wala na nga raw makain ay kung anu-ano pa raw ang gustong bilhin. (buti hindi niya sinabi yung kung anu-ano ang inaatupag like cheese miss sa’n at pagsusugal).
Medyo napahinto ako, as if nag-moment ako at may nag-voice over ng ilang segundo. “Hoshi, materialistic ka nga ba? Sagot ni Hitokiri, hindi ka materialistic kuripot ka girl!”
Binalikan ko siya, sabi ko kay manong driver, minsan dapat matutuhan talagang maging kontento para mas maa-appreciate mo ang buhay. mukhang nag-agree naman si manong driver. pero sa totoo lang nandoon pa rin ang pagtatalo sa isip ko. pinalaki kasi ako ng nanay ko na ‘wag humintong mangarap. Animo’y ang pangarap ay color sa iyong life.
In the end, magkaiba pa rin ang satisfaction at contentment. Hehehehe! Kapag masaya ka na eddie masaya ka na.
Suplada o mahiyain?
Disyembre 15, 2009 at 2:42 hapon | In memory | 16 CommentsTags: bridget jone's diary, kababata, mahiyain, prejudice, pride, shy, snub, suplada
Hindi ko naranasan ang mag-boarding house at kung pinagbabakasyon naman ako sa aming mga kamag-anak ay kadalasan linggo lamang ang itinatagal ko sa mga ‘yon. In short, talagang tinubuan na ako ng ugat sa paninirahan sa lugar namin.
Subalit, kumpara sa mga kapatid ko hindi ako kilala medyo sa amin. After ko ata mag-first year high school ay hindi ko na trip ang makipaglaro sa kalye. Ang nangyayari ay ako na lamang ang pinupuntahan ng mga kabarkada ko kaysa ako ang lumabas at magpunta sa kanila.
Magiliw naman ako sa mga matatanda sa amin, paggalang na rin sa kanila. Pero ewan parang nahihirapan ako makisalamuha sa aking mga kaedad at minsan sa mga kaedad ng mga nakakatanda kong kapatid. Basta bigla naiilang na lang ako, mapa-babae at lalo na sa lalaki.
Pero tingin ko, hindi naman sila nasusupladahan sa akin baka nawi-weirduhan. Hehehe. Noong isang araw nakasalubong ko ‘yong dalawa kong kababatang lalaki. Magkapatid sila, ‘yong isa kaedad ko at ‘yong isa naman ay mas bata.
Gusto ko sila ngitian, di naman siguro nila ako iirapan. Pero di ko na lang ginawa. Batiin nila ako baka puwede pa.
Actually before yung kaedad kong lalaki, tinatawag ako sa name hindi ko lang pinapansin. As in sinisigawan na ako, kasama noong barkada niya. Kinakabahan ako pero ang katwiran ko, ano naman ang gagawin ko ‘pag nilingon ko sa kanila. Eh pinabibili pa man din ako ng nanay ko.
Ayun mula noon mas lalo na ako nailang sa kanila, kahit noong mga bata kami ay kami-kami rin ang magkakasamang nagka-caroling. Pero teka naalala ko binurot nila ako noon, hindi patas ang partehan. Hahaha
Feeling ko tuloy ako si Keira Knightley sa Pride and Prejudice. Iyon nga lang hindi sila bagay na maging si Mr. Darcy. Nevahh! Oi pero hindi ako galit sa kanila ha, gusto ko lang talaga ng todo yung character ni Mr. Darcy mapa-Pride and Prejudice at Bridget Jone’s Diary.
Maling pag-asa
Disyembre 9, 2009 at 3:26 umaga | In problem, relationship, society, story | 30 CommentsTags: analysis, depend, garapal, hope, mahirap, matapobre, mayaman, perception, poor, relationships, relatives, rely, rich
Dear Ate Jevs,
Gusto ko lang po magtanong kung tama ang aking tingin sa aking mga kamag-anak? Para kasing ang hirap nilang lapitan. Gayong kung tutuusin ay dapat alam nila ang aming kalagayan dahil galing din naman sila sa hirap. Ganyan ba talaga ‘pag yumayaman nag-iiba ang ugali?
Djon-Djon
Dear Djon-Djon,
Ikli naman ng letter mo. Wala pa sa climax at walang ka-gap-gap ay nag-end na. Gusto ko pa naman malaman kung ilang beses na ba kayong na-turn off ng kamag-anak ninyo at anu-ano ba kasi ang pinaghihingi ninyo?
Sa aking palagay ay may dalawang punto d’yan. Ang tingin mo sa iyong mga kamag-anak ay matapobre sila, habang puwede ring ang tingin naman nila sa inyo ay garapal o something to that effect.
Actually masakit talaga ang ma-turn down, especially ‘yong lalapitan mo ay ‘yong masasabi mong tanging pag-asa mo. But no matter what, sana matanggal sa atin na lagi na lang umaasa o dumedepende. And hindi talaga sa lahat ng pagkakataon ay mapagbibigyan tayo sa ating mga hiling, kahit gaano pa kayaman ang ating nilalapitan. Unang-una roon ay hindi naman nila siguro kayo obligasyon at hindi huwag mong lahatin/diskriminahin ang mayayaman. Dahil ang iba sa kanila ay puwedeng nagpapanggap lang, hehehe.
Siyempre hindi naman ako kumakampi sa kanila, napagdamutan na rin kaya ako ng so many times! Pero pino-point ko lang ay para huwag sumama ang loob mo at maging ng ibang magkakamag-anak ay sana tayo mismo ang gumawa ng sarili nating pag-asa. Magsumikap sa buhay para umangat at huwag PALAGING aasa sa tulong ng iba dahil sa tingin ko ‘yon ang maling pag-asa.
Naalala ko tuloy yung sinabi ng pinsan ko na naging bagger sa supermarket ng isang mall. Aniya, madalas daw kung sino pa ‘yong mayaman ‘yon pa ang mapagbigay sa kanilang mga pagkakamali. At yong iba naman daw na hindi naman mayaman iyon pa ang mababa ang tingin sa kanila at mareklamo. Well kayo na humusga kung ano ang reaksyon ninyo sa sinabi niya.
Mabuhay Djon!
Aanhin ko ang pagiging senti
Disyembre 8, 2009 at 1:05 umaga | In journey, memory, self, sentiment, society | 10 CommentsTags: halaga, poem, sentiment, sentimental, tula, user, worth
I
Natatandaan ko pa ang eksena noong una kitang makita
Simple pero tingin ko’y komportableng kasama
Sa isipan ko, malaki ang magiging pakinabang ko sa’yo.
II
Sinipat ko ang iyong kabuuan, taas at baba, kaliwa at kanan
Pati na maging iyong panlabas at maging kaloob-looban
Puwede na! Kahit siguro may mahahanap pa akong iba
III
Limang taon din tayong nagsama sa hirap at ginhawa
Sa mga panahong iyon, nagtatanong din ako kung…
Masuwerte ba ako sa panggagamit ko sa katawan mo?
IV
Oo posibleng ‘di nga talaga kita gusto pero kailangan kita
Kapag ‘di kita nakikita, hindi na ako mapakali talaga
At hindi ako nakakapayag na makita na hawak ka ng iba
V
Akin ka! Alam mo ang aking hilig, kahinaan at sikreto
At hindi kita puwedeng kalimutan sa bawat araw
Unti-unti ka mang pumangit, kaya kitang pagt’yagaan
VI
Eh kaso nasira ka, kahit pa sabihing kasalanan ko
Aanhin ko ang pagiging sentimental kung wala…
wala ka ng pakinabang, hindi na kita kailangan!
VII
Pero ‘wag kag mag-alala ang kapalit mo naman ay maganda
Kahit nireto lang sa akin at mukhang gusgusin pa
Bagay na bagay siya sa aking panlasa, konting hagod pa
Note: ang tula-tulaan na ito ay tungkol sa nasira kong… W
HitokiriHoshi-kyou
Hitokirihoshi is a blogger who occupies space and has mass.
(no question? okay read now, comment and be happy!)
-
Chinilin
-
-
http://kwentotpaniniwalanihitokirihoshi.wordpress.com by hitokirihoshi is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Philippines License.
Based on a work at kwentotpaniniwalanihitokirihoshi.wordpress.com.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://kwentotpaniniwalanihitokirihoshi.wordpress.com. bantay
parak
Sumulat ng Blog sa WordPress.com. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.
