Kakanin at Nena’s Special bibingka!

palitaw

well being certified makamasa, katutubo and whatever na matipid na makaluma, I really like to eat delicious kakanin. apart sa aking precious champorado, hindi ko ipagpapalit ang mga kakanin sa mga foods na mabibili sa mga fast foods. kahit ang pagiging ice cream girl ko ay ipagpapalit ko.

nitong mga nakaraan, I’m happy dahil lagi akong pinapalamon ni manang juling ng kakanin. kung may anda rin lang naman ay pinapasalubungan niya ako ng kutsinta, puto, pitchi -pitchi na mula sa commonwealth market. minsan naman ay may dala rin siyang puto bum-bong at bibingka na binili niya either sa quezon city circle or sa tiange sa Lung Center of the Philippines every sunday. In fairness, na-aapreciate ko lalo si manang juling ‘pag may pasalubong ako sa kanya. hehehe sa tanda at cute kong ‘to (chenez!).

puto bumbong at Bibingka

alam niyo kahit puyat ako or medyo in bad mood ( yes people may mood swing (topak) ako palagi lalo na sa umaga) babangon ako para lang lamutakin ang mga mabigat, pampautot o kahit pampasakit na tiyan na mga kakanin na nakahain sa aming abang hapag-kainan.

ako naman,  type na type kong mapadaan sa arayat, cubao dahil may binibilhan akong tindahan ng kakanin doon saka kami ng ate ko sa commonwealth market din (well hindi ko alam kung pareho kami ng binibilhan ni manang juling).   ‘pag ako ang bumibili hindi naman ako maramihan, tamang makakain lang ng todo sa murang halaga.

paborito kong kakanin ang bibingka, puto bumbong, palitaw, kutsinta, sapin-sapin at higit sa lahat yung ube halaya.

Nena’s Special Bibingka

July 2 nang mapadpad kami sa Cubao, Araneta Center ni Manang Juling. kahit nagmamadali akong makapunta ng gateway, nung inaya niya ako na kumain sa nena’s abay go agad ako.

first plate

first time kong makakain sa nena’s noong araw na iyon. type ko ng bisitahin ito nang mapanood kong i-feature ito sa “Landmarks” ng Net 25  pero dahil wala time, wala makakasama at lalong walang pera ay hindi ako makapunta. Buti nga talaga, pinakain ako ni Manang Juling rito.

well, i would like to invite you people to please visit & eat siempre sa Nena’s Bibingka… why?

kung titignan ang labas ay mukhang ‘di maganda ang nena’s pero sa loob ay maluwag naman po iyon at okay naman ang linis o interior design nito. generally talaga, after ako sa service at sarap ng foods & plus factor na lang ang packaging ng isang resto. lahat naman po ng naranasan at natikman ko sa nena’s ay pumasa sa panlasa ko.

dahil wa kaming alam ni manang juling kung may nagaganap na “eat all you can” doon, in-assist talaga kami ng waitress doon  hanggang sa makakain kami. ganoon din naman yung waiter na kasama niya.

2nd plate

hay naku kung dadako tayo sa pagkain… naka 3 plato po ako. slice-slice lang naman ang  kinain ko roon. iyon nga lang kung wala kaming hinahabol ni manang juling na oras eh baka ay naka-apat pa ako. ang sarap din ng timpla nila ng tokwa’t baboy saka pansit bihon.

medyo di ko lang nalasahan ang bibingka nila (hindi daw oh?!) dahil paiba-iba nga ko ng tikim. yong “eat all you can” nga pala nila Php 75 lang at from 3-6 pm ata.

Gusto ko ring i-emphasize na matagal na po sila sa cubao and orginal ang kanilang bibingka. iyon ang nalaman ko sa “landmarks” and iyon din sabi sa akin ni manang juling.  medyo natatabingan nga lang siya ng mga establishments sa cubao kaya medyo di gaanong napapansin.

3rd plate

I hope na marami  ang sumubok sa  kanilang foods…whether hindi kayo mahilg gaano sa kakanin,para maiba naman at para balikan ang mga pagkaing Pinoy ay kumain na kayo sa Nena’s (gen. romulo st., socorro, cubao, QC) at ng  mga kakanin.  wag natin patayin ang ating sariling mga pagkain na nakakatulong sa turismo, negosyo at sa pagpapalawig ng ating kultura.

ang nena’s ay  katapat ng dating rustan , saktong-sakto ng cubao post office.

Mabuhay!

wordcamp of wordpress

• i.PH: the Domain for Individuals
• Free Online Flash Games
• Wazzup Manila Philippines
• Real Estate CRM
• Real Estate Website Designers
• Orange County Real Estate
• Auto Insurance Quotes
• Lane Systems Inc.
• RedMedia

wala akong gaaanong alam dito… and interesado lang akong sumali dahil sasali rin ang mga friends ko at mukha naman siyang okay. please visit avi’s blog for more info…

back at one

alarming ang mga pangyayari sa ating bansa ngayon. domino effect ang paggalaw ng presyo ng gasolina, pamasahe, bilihin, bill ng kuryente etc. but we, the working class kahit type man nating humara-hara sa kalsada eh di naman pwede kasi bukod sa bawat araw ay mahalaga…(well siempre yun iba diyan ayaw mainitan at bombahin ng tubig) ay nawawalan na ng gana sa ganung aksyon. i doubt kung kasing lakas pa ng mga naunang people power kung may lilitaw na edsa 5 ngayon… para na lamang kasi itong eksena sa isang political drama hindi ba?

sa ilang nakausap ko nitong mga nakaraang buwan mapa-ordinaryonng mamayan, negosyante, artist etc. nagkakaroon ng hinanakit na bakit nga ba hindi natin buhayin ang mga simpleng bagay na kung saan tayo magaling at tiyak na sagot sa ating mga problema.

agree ako sa nakausap kong negosyante na bakit hindi magtanim ulit ang mga magsasaka at tulungan ng gobyerno na linangin ang agrikultura sa bansa. ani ng businesswoman, ang thailand may economic crisis man ay hindi ganun kabigat kasi mayroon naman silang supply ng pagkain. at bakit ganun? dahil sila tanim sila ng tanim kahit walang kita, eh basta may makakain sila. oo nga naman, mataasan man tayo sa pamasahe eh kung makakatipid naman tayo sa pagkain eh di hindi ganun kabigat ang dagok, parang kunyat lang… boink!

sabi nila nauubos na rin ang supply ng asukal dahil marami sa mga nagtatanim ng bungang kahoy nito sa mga lalawigan ay pumipihit sa paglikha ng biodiesel. bagama’t maganda ang epekto ng nasabing gas, sana wag namang hayaang ng mga kinauukulan na tuluyang bumagsak ito kasi mas malaki rin ang kikitain natin kung patuloy o kung makakapag-export tayo ng asukal sa ibayong dagat. saka maraming negosyo ang maaapektuhan kung darating ang punto na kailangan na nilang mag-angkat pa…hello kumusta naman ang banana-q made in usa na ang sugar…

sino bang may ayaw na lumaban sa tikas ng mga ibang bansa? siempre gusto nating patunayan na astig tayo sa ganito’t ganyang aspeto subalit ang punto rito naayos na ba natin ang basic o step one bago tayo humakbang sa inaakala nating mas mataas na baitang.

kung tutuusin marami pang kailangan na kumpunihin na sira, pagyamaning lupa at linanging pag-asa. ano ang silbi ng globalisasyon kung sisimulan naman ito sa korapsyon, pagtapak sa karapatan at kultura at higit sa lahat paggutom sa matatagal ng kumakalam na sikmura? hindi ba’t bago pumasa sa grade two ang isang bata ay sinisiguro natin na nauto este natuto at handa na siya para rito.

hindi naman siguro kalabisan na bigyan naman ang pagpapahalaga ang mga friendship nating kalabaws out there at sino manong at manang sa kabukiran…they are part of our economy at wala pa ang mga nagtataasang gusali sa city eh sila na ating pangunahing negosyante. hihintayin ba natin na maubos sila at  nag-a-apple picking na lang sa australia, usa, or sa new zealand. naku po!!!

Because you are my friend

last week nag-blog hopping ako… nakakatuwa iyong mga posts na nakaka-inspire lalo na iyong na kay beauty 80 at ito na nga ang isa…

Because you are my friend,
my life is enriched in a myriad of ways.
Like a cool breeze on a sweltering day,
like a ray of sunshine parting glowering clouds,
you lift me up.
In good times, we soar,
like weightless balloons
over neon rainbows.
In bad times, you are soothing balm
for my pummeled soul.
I learn so much from you;
you help me see old things in new ways.
I wonder if you are aware
of the bright seeds you are sowing in me.
I’m a better person for knowing you,
so that everyone I interact with
is touched by your good effect on me.
You relax me, refresh me, renew me.
Your bounteous heart envelops me
in joy and love and peace.
May your life be filled
with dazzling blessings,
just as I am blessed
by being your friend.

—–

naniniwala ako na ang mga taong nakakasalamuha natin, lalo na iyong mga nagiging kaibigan natin ay isang salik para mahubog pa natin ang ating pagkatao. Unconsciously, nag-iiwan sila ng marka na maaaring mapansin lamang kapag wala sila sa ating tabi. Pwede rin kapag naka-LBM sila.

Like si Avi, sa pagsusulat ng blog at kung “late ka, late ka”

Leng-Leng- mag-scrapbook at mag-order sa Dells

Obet- magbawas ng ipo-proof, maging organisado sa mga red marks (kaya ngayon gamit ko violet na. hahaha!)… kape tayo kouya !

Ate tet – mag-file ng OB at paano humawak sa motor kapag nakaangkas…

Tonet – kailangang may mga theme sa mga bagay, pagiging focus sa monitor at maging “ pink & mint green.”

Ka Ver – mag-aral ng mga kabagayan sa computer at maging bukas sa hamon ng “green revolution.”

Kay Bruno – na kapalit ni chunkee na laging naghahatid at nag-aantay sa pag-uwi ko sa bahay. Sabay na ikinakampay ang buntot sa paggalaw-galaw ng tenga niya.

Kay kitkat – na kahit walang makain, mahilig pa ring magpabuntis sa mga pusakal na kapit-bahay namin. Talagang iminimulat mo akong pusa ka!

CMC barkada ko – na kahit nauso na ang anime, asianovela at pagba-blog eh tinitiis ang ka-weirduhan at kabaduyan ko.

Jen Syngkit – kahit isa kapang di nagbabasa ng blog at wala akong mahihitang comment sa iyo eh. Kadamay kita sa pagiging kuripot kahit nasa divine at recto pa tayo

Edlyn – girly-girly man at maraming problema, laban pa rin.

Kristy – masaya ang magpuyat sa Jollibee UP-Philcoa na ang kinakain ay jolly cheesy fries at ipahayag ang iyong artistic side.

Venus – ang magsimba ng tuwing linggo at maging open-minded sa relasyon (wahh!)

Mga ka-Pink Panther ko – maaarte man ang iba sa inyo , eh nagkasundo naman tayo. Pwede pa lang ipatuka sa nguso ng isang basong kupita ng wine ang isang kalamansi.

Iyong iba kong friends (marami pa naman eh) basahin nyo muna blog ko… hahaha.. bago ko kayo mabanggit. Pakapalan na ito… pwede naman mag-edit eh. Hehehe. doon naman sa iba… ayokong magbigay ng comment kong wala rin naman akong masasabing maganda.. iisip muna ako ng magandang linya.

Basta maraming salamat sa mga kaibigan ko dahil marami akong natutuhan. Sana marami pa akong maging totoong kaibigan sa hinaharap!

Mabahong Hirit

poopoong-sawi-

poopoong-wagi-

(part 2 of mabahong usapan)

Killer Perfume

(kakapasok pa lang sa CR at nakita ang kanyang friend na nag-iisa sa loob)

Girl 1: Wahhh! Ang bango naman dito sa CR.

Girl 2: (Ngumiti) bagong labas lang yan (yong perfume)

Sawi: Girl 1, kamo bagong labas niya dito sa cubicle. Pumururot ng bonggang-bongga saka nagpabango ng todong-todo.

—————————————————-

Bakla kamo

(Nagwiwe na ng matagal ang 2 magkumpare ng mapansin nila na may nakaupo sa loob ng isang cubicle ng kanilang CR.)

Pare A: (pabulong) pare tignan mo iyong isang cubicle nakaupo yong nasa loob.

Pare B: (pabulong rin) baka dumudumi pare.

Wagi: (nakapwesto sa iba pang cubicle) Mga gung-gong bakla lang ‘yan, trip lang magpa-girl sa pag-ihi.

———————————————————————-

Problema ‘to

(Mag-syota nag-aaway sa isang boutique)

BF: ang bagal-bagal mo naman. Patingin-tingin ka lang naman. Bilin mo na ‘yan kung bibilin mo.

GF: Kanina ka pa aligaga ah, bakit nagmamadali ka, may iba ka pang katatagpuin (galit na)?

BF: (lumilinga-linga at kinakalma ang GF) oo may kakatagpuin ako sa CR, pingi ng tissue, bilis!

Sawi: at ako ang katatagpuin niya girl. Wahahaha… wala ka pala booh !

____________________________________________

The Singing P.

(magbabarkada naglalasingan sa small time na kainan na may videoke)

barkada 1: and did it my weeeeey!!! (palakpakan)

barkada 2: lashing ka na pare… pakinggan mo iyong kanta ko. (kumanta ng Skyline Pigeon ni Elton John) … “You’ve left so very fart behind!!!!”

(palakpakan)

barkada 3: shus, mali-mali naman kayo ng lyrics… kahit sa shinging beh di kayo uubra… kinig kayo (bumirit ng remember me ni renz verano)… “Remember me
kapag nag-iisa/ Kapag ika’y nalulungkot / Huwag kang mag-alala /Remember me” (biglang huminto)

Barkada 1 & 2: oh bakit?

Wagi: bumanat na ako eh…

______________________________________________________________

Teki Yucky

DJ Wagi: Astig si Momong dahil kilala siya sa pagiging teki. Hindi siya nagpapatalo sa mga latest gadgets kaya naman tinagurian siya teki boy. One time, kasama niyang nag-CR ang kanyang kaibigan si Pong_Pong, nagyayabang habang lumalabas si Sawi.

Momong: Mahal nga ng bili ko dito Bai (cellphone), maliit pero maraming features. Alam mo naman ako.

Pong-pong: (pabulong) yeah right.

Momong: (tapos na sa pagdumi nang…) shittttt!

Pong-Pong: ano yon??? (nagulat tas kunwari concern)

Sawi: sumama sa balon ko ‘yong CP niya kakadada… Yuck Iwww…

(Song Fade in “Get me by MYMP”)

“c’mon and get me, get me, get me

baby I’m yours, c’mon and get me

you’ll never be lonely, lonely,
lonely , so baby c’mon and get me.”

Head to Toe: Street Catastrophes (reality show)

Dear Ate Jevs,

Medyo nagsawa na po ako manood ng reality show ngayon. Nagiging normal na po kasi ang trend na ito sa TV. Hinihintay ko na nga lang kung anong klaseng gimmick ang gagawin sa Pinoy version ng Fear Factor at Survivor.Kayo po ba ate Jevs, anong paborito at mairerekomenda ninyong reality show?
Henri Caplong

Dear Henri,
Alam mo hindi mo naman na kailangan ang manood ng TV para makakita ng reality show. Maglakad ka man o sumakay sa mga ordinary bus o pampasaherong jeep, pihadong may makikita ka na interesante.

Actually, sa sobrang reality niya pati ikaw mismo nakaranas na rin ng mga ito. narito ang top 10 reality experiences na makikita mo sa real world reality.. ‘di kailangan ng tv, tipid sa kuryente, at walang entrance.

• Natamaan ka na ba ni Lola o ni Ale? Iyong payong na mahaba tas isinukbit niya sa kili-kili niya. Pusa kawawa ang mga malalaki ang hinaharap, asintado.

• Nabingi ka na ba sa busina ng mga jeep at bus? Iyong kahit halos nagpa-park na sila sa kalsada sa pagsasakay ng mga pasahero eh panay pa rin ang busina ng mga drivers. Tas yong kundoktor niya eh romoronda na sa kalsada at nangangako na maluwag pa ang bus pero sardines na sa loob ng bus. Nakakabingi, taas ng decibels.

• Naulanan ka na ba? Hindi ng tubig-ulan ha, iyong singa at dura. Hay ang mga durara proud ng pamana nila sa sangkatauhan.

• Kahit tumatawid ka sa pedestrian crossing (o sige sa mga taga- Maynila, Ped Xing), may humaharorot pa ring sasakyan na dadaan sa harapan mo.

• Ang ganda ng lakad mo at pormang-porma ka then suddenly iyong nag-lilinis ng kanal natilamsikan ang khaki mong pants o nabuhusan ka ng kumukulong sabaw sa carinderia or yong malala, ihi sa arenola mula sa bintana ni lola. Wahhhhh

• Ikaw na babae, tumayo ka sa waiting shed ni kong sining politico then napansin mo na parang mapanghe. Iyon pala may mama sa likod ng pader nagdidilig ng damo, pati bulate tinitigok.

• Gutom na gutom ka galing trabaho o school, so bili ka naman ng makakain. Nginat-ngat mo na iyong food ng biglang lumapit sa iyo ang isang gusgusing mama o babae. Kukulitin ka nila hanggang sa maging food holdup na iyon.

• Diretso ang iyong tingin dahil dadaan ka sa mataong lugar o ‘di kaya sa pa-cute ka pa sa istambayan ng crush mo. Yakang-yaka na sana ang lahat ng suddenly na-feel mo may something sa iyong nilakaran. Sorry Dong o Day hindi putik ang inapakan mo ebs ng aso.

• true story ititch! Nag-aabang ang pinsan ko ng masasakyan sa Cubao ng biglang may sumampal sa kanya. Siempre, di papayag ‘yon gusto rumesbak. Kaso sinabihan siya ng katabi niya na baliw yong sumampal sa kanya. Pag tingin niya sa baliw, nanampal pa ng iba. Fair naman pala.

• weh to pa. iyong dinadaanan ko sa school , may nakaparada doon na na kariton. Tirahan iyon ng isang mag-asawa na pagala-gala at palimos-limos doon. Hindi naman sila nang-aano, ni hindi nga ako hiningan non kahit kailan. Ang siste, mataas pa ang araw nagdyog-dyogan na ang mga hitad at payong or kumot lang ang takip. Hindi ko alam kung matagal ba ang interval ng pagdaan ko roon pero ‘pag pinapansin ko sila parang padami ng padami ang bata sa kariton nila. Oh di ba taob ang bahay ni kuya sa kariton ni manong.

Siya nood na,

Ate Jevz

Buwan sa Hagonoy

Dahil abala sa sari-saring gawain o aktibidad sa buhay, wala na akong interes pang tingnan ang langit para magmuni-muni. Ano pa nga ba ang bago sa ulap sa Kamaynilaan na sa tingin ko’y binubuo ng smoke and fog…(smog).

Sa isang simple at pambihirang pagkakataon ay nahagip ng aking mga mata ang naiibang silay ng buwan nang mapadpad ako sa Hagonoy, Bulacan. Kalilipas pa lang noon ng bagyong Frank at kababa pa lang ng baha nang samahan ko ang isang bagong kakilala para bumili ng sipilyo sa noo’y isa nang nakasarang tindahan.

Ang hindi ko pala pagsama sa kanya sa loob ng nasabing bilihan ay isang oportunidad para masaksihan ang paghawi at paglambong ng ulap sa kakaibang korte at liwanag ng buwan. Animo’y nagsasaad ito na umantabay ka, may mangyayaring kakaiba.

Malaki ang aking panghihinayang na hindi ko nadokumento ang “cinematic view” na iyon. Kung bakit ba naman sa maghapong nakasukbit sa aking katawan ang digital camera ay noong mga oras ko pa iyon napagpasyahang hubarin.

Sana makakita ako ulit ng ganitong tanawin at makunan ko rin ng litrato. Para sa akin kasi ang bagay na normal ay nagiging iba kung bibigyan mo ito ng kahulugan at pagpapahalaga. Ipinapaalala nito na sa gabing madilim at matapos ang maghapong pasakit ng ulan at baha ay may natitira pa ring liwanag at pag-asa.

singing beh!

kuha ko kay Geisha

Here’s the rule: Answer the questions with song titles (your fave songs or songs that you like to play most of the times). No side comments please. Let the song titles explain your answer.

The questions and my answers:
1.) How am I feeling today?
- Let’s Get Retarted by BEP

2.) Where/when will I get married?
-  Come What May by Air Supply

3.) What is my best friend’s theme song?
- Beautiful by Christina Aguilera

4.) What is/was highschool like?
- Close To you by Whigfield

5.) What is the best thing about me?
- I don’t Want to wait by Paula Cole

6.) How is today going to be?
- New day has come by Celine Dion

7.) What is in store for this weekend?
- All the Love in the world by The Corrs

8.) What song describes my parents?
- Against All Odds by Mariah Carrey ft. Westlife

9.) How is my life going?
-  Runaway by Janet Jackson

10.) What song will they play at my funeral?
- I See You Lord by Aisa Seguerra

11.) How does the world see me?
- On my Own by Katie Holmes / Lea Salonga

12.) What do my friends really think of me?
- LIwanag sa Dilim by Rivermaya

13) Do people secretly lust after me?
- Kailan by Smokey Mountain

14.) How can I make myself happy?
- Breakaway by Kelly Clarkson

15.) What should I do with my life?
- Get up Stand Up by Bob Marley

16.) Will I ever have children?
- Escape by Julio Iglesias

17.) What is some good advice?
- Respect by Aretha Franklin

18.) What do I think my current theme song is?
- Love will Lead You Back or Somewhere Down The Road

19.) What does everyone else think of my current life?
- I’ll Be by Edwin McCain

20.) What type of men/women do you like?
- Wherever you Will Go by The Calling

21.) Will you get married?
- Stop by Spice Girls

22.) What should I do with my love life?
- Higher by The Creed

23.) Where will you live?
- Boogie Wonderland by Earth, Wind and Fire

24.) What will your dying words be?
- Hindi Kita malilimutan by Basil Valdez

I’d also like these bloggers to do this! Tag ko ang mga kantaterong sina:

Leng-Leng, Tonet, Avi, Koya Obet

Head to Toe: Personality or Face Value

Dear ate Jevz,

For so many times… nababati ako na may ganitong kamukha o naalala nila through sa akin ang kanilang kakilala. Well siempre hindi na nawawala diyan na kamukha ko raw ang ina ko, isa kong kuya, ang bestfriend sis ko at ang isa kong namapayapang pinsan… May isa rin akong lolo na nung isang taon ko lang nakita ang nagsabing kahawig ko raw sa mukha o kilos ang lola o lolo ko…(di ko na matandaan kung sino sa kanila).. eddie ibig sabihin boyish din lola ko kung nagkaganon hehehe…

Pero sa lahat nang magsasabi sa akin na kamukha ko ang kakilala nila.. naiiba yong hindi ko naman kaano-ano… di ba ang pagiging kawaii naman e sa dugo nanalaytay yan kaya okay lang kung kamag-anak. first na naalala ko na nagsabi sa akin na kamukha ko raw ang pamangkin niya ay ang naging ex live-in partner ng tita ko.

Ilang beses na rin ba akong nasabihan na “naalala ko sa iyo iyong pinsan/ kaibigan ko.” In fairness okay naman ata ang mga qualities ng mga taong hinahawig nila sa akin. Nito namang nakaraan, nilapitan ako ng isang big official ng isang ice cream company…sabi niya sa akin… naalala niya sa akin ang pamangkin niya… then tinanong niya ang course ko, same pala kami…

I’m touched kapag through me may naaalalang tao ang kausap ko lalo na kung malapit sa kanya iyon. Mas gusto ko iyon kaysa sabihin ako na kamukha si ganitong kamag-anak ko… hindi naman sa ayaw pero mas gusto ko lang na pag-ugali ang pinapansin… although di ba in some point ng ating life e gusto natin hanapin ang ating sariling style na wish ng ating kuning-kuning na atin lang at walang pair.

Adorada Lambong

Dear Dora,

In ur story mapipiga na tlagang it’s hard na wla kang ka-like d2 sa earth. I knw sometime ka-asar na sabihin na kamukha mo si ganito lalo na kung di mo naman feel yung karakas nun.

Pero don’t feel miserable, especially kung di naman mukha ang puhunan mo… what important tlga sa mga tao ay ang ganda ng personality na mahirap gayahin o pantayan…

Just be yourself… hindi naman sa lahat ng pagkakataon ganun ka nila titignan dahil kapag nakilala ka nila… eddie ikaw naman si Dora the Cute or Dora the great explorer…

Mabuhay!

ate Jevz

graceful exit…

Death… one thing na kinatatakutan at nagpapalalim ng isang usapan…kahit dadaanin ka sa biro ng kausap mo. …pihadong tinamaan din ‘yan.

que mahilig tayo sa local films or hindi natin favorite celebrity si Rudy “Da Boy” Fernandez, I think because of the coverages ng mga local tv stations sa lamay, libing, at madalas na pagpi-feature sa mg nagawang movie and personal information niya… in someway na-move din tayo ng kanyang istorya… actually na-meet ko na siya in person at nabati pa niya ako noon ng happy birthday… typical lang ang reaction ko doon (yon yong tumatakbo siyang mayor)… ibang-iba sa ngayon na wala na siya… sad man… I think happy na rin ang kanyang pamilya dahil at least now, rest in peace na siya…

Bago pa man ang mga eksenang ito… weird na laging ang topic na kamatayan ang napag-uusapan o nababalitaan ko… first na nga diyan yong pagyao ng best friend ng daddy ko na si tito Julio. cancer sa tuhod o buto ata ang ikinamatay niya… nasabi ko na… na hindi ko masyadong napagkikita si tito pero madalas sa mga pagkakataon na nagkita kami ay nagiging memorable…masaya ako na nasabi ko sa anak niya na si kuya athan yong special moment ko with tito… yon yong nanood ako mag-isa ng “lion king” sa sinehan at nakaupo ako sa sahig dun sa balcony. Dumating siya at tinabihan ako… feeling ko siya si Daddy… kasi dinamayan niya ako habang umiiyak dahil kay Zimba.

Then nitong buwan … sumabay sa akin ang isa kong kapatid papuntang ortigas…malapit na kami sa highway ng iinda niya ang rayuma niya… na nakakabigla for me kasi 29 lang siya. Kahit parang medyo pasaway itong brother kong ito eh iba yong naramdaman ko nung sinabi niya na “siguro 50 pa lang tigok na ako.” Tas nakita ko na nga siya na paika-ikang maglakad.

Tas noong nakausap namin nina leng-Leng at Avi Liza ang isang negosyante from Marikina… na habang nagkukwento about sa pagkamatay niya ng 5 segundo noon… at narinig raw niya ang dalangin ng mga taong nakakakilala sa kanya at maging ang dasal ng kapatid niya na mamatay siya…. ay namatay naman ang kaibigan ng kuya ko sa edad na 30 dahil sa atake sa puso.

Nakita ko na rin ang sarili kong patay… siempre sa panaginip… maaaring nasa hospital ako habang naghihingalo at nalagutan ng hininga o nasa loob ng kabaong etc. Naramdaman ko doon kung paano maging kaluluwa at tingnan ang katawan ko na iniiyakan ng mga tao…

Tatlong bagay ang pumapasok sa kokote ko ngayon…

Una…maituturing na graceful exit ang pagkamatay dahil sa sakit dahil naihanda mo na ang sarili mo pati na ang mga tao sa paligid mo. Mas masakit naman tanggapin ang mamatay dahil sa aksidente o krimen…parang walang katahimikan iyon…

Pangalawa…yong pag- appreciate sa mga bagay nadama mo habang buhay ka pa… kahit simple basta masaya… kahit mumurahin, astig ang dating…di man mayaman, malaya naman… life is a constant change di ba?… maaaring sikat ka ngayon, laos ka na bukas… maganda ka ngayon, tadtad ka ng tagyawat bukas… feeling high ka, then sa makalawa nasa kalaboso ka o mental…. Tali-talino mo tas nagkaroon ng amnesia… mayaman pero may Parkinson’s disease…

Pangatlo…gumawa ka ng bagay ng maganda hanggat may chance ka pa…yong tipong kahit nasa tumba-tumba ka’t gurang na eh masaya ka kasi wala kang pinagsisihan at wala kang nasaktang tao. Aba alangan namang saka ka magtsa-charity work eh kung multo ka na lang…

Ako lagi kong idinadalangin yong recovery o pag-move on ng mga taong naiiwan kasi alam kong mahirap yon at paggabay naman ng Panginoon sa mga namatay o sa kaluluwa nila. ..

Happy Father’s Day!

Eto na siguro ang isang araw na hindi ko na mase-celebrate at hindi na-celebrate…year 1991 pa lang kasi ay wala na akong daddy at sa loob ng walong taon na nakapiling ko siya… iilang beses lang kaming nagkasama ng personal.

Para sa akin, ang ama ay ang “provider” ng pamilya. Ang buong isang linggo niya ay iikot sa pagtatrabaho at ang day-off niya ay hahatitin sa kanyang pamilya at barkada. Bibihira ang pagkakataon na gagawa siya ng gawaing bahay, dahil inaasahan niyang trabaho na iyon ng kanyang esposa. Pero siempre lahat ng iyon ay napapanood ko lamang sa telebisyon noon. At sa paglakad naman ng panahon ay nakakakilala ako ng masasabi kong mabubuting ama.

Pasintabi sa matatamaan…

Bulto-bulto ang mga kalalakihan ngayon na parang nag-iiwan lang ng stain sa damit kong makapag-buntis ng babae. Puwedeng nadala sila sa tukso o tinamaan ng libog pero paano kaya nila matitiis ang bata na galing sa kanilang dugo’t laman na walang makain at hindi makapag-aral.

Buti pa iyong mga step-dad o mga nag-aampon ng bata, nagmamahal ng tunay sa kanilang mga anak-anakan. Talagang saludo ako sa kanila!

Isama na rin dito ang masasabing mga binabae at kasapi ng ikatlong kasarian. Mas okay po kayong kasama kaysa sa mga guys na walang balls!

Minsan nasabi ko na ang katagang “kahit hindi na siya maging mabuting asawa, maging mabuti man lang siyang ama.” Ito ay dahil na rin sa awa ko sa isang batang malapit sa akin. Dapat magbigay ang ama ng sustento dahil pangangailangan iyon ng bata at dapat din niyang pag-ukulan ng panahon ito dahil iyon ang kailangan nila. Kakarampot lang sa mga batang produkto ng broken family ang kayang umintindi sa naging kalagayan nila sa buhay. At ‘di pa masasabi roon kung tatanda silang walang poot at hinanakit.

Maiigi pa ang mga tiyuhin na kahit may sariling pamilya ay tumutulong para mapag-aral ang kanilang mga kamag-anak. Kasama na rin yan ang mga ninong na madaling malapitan financial o moral support man ang usapan. Isa po kayong malaking aginaldo!

Mayroon namang mga lalaki na itinira ang kanyang asawa’t mga anak sa isang bahay pero mga nagbubuhay-binata, nababarkada, panay ang inom, talamak sa sugal, adik sa kotse, gumon sa droga at pambabae ang inaatupag. Wag sana silang magtaka kung bakit malayo ang loob sa kanila ng kanilang mga anak at ang malala ay hindi na sila ituring na magulang ng mga ito.

Nakakatuwa ang mga school teacher o professor na dedikado sa kanilang pagtuturo at nakapag-iiwan ng marka sa kanilang mga estudyante. Hindi lamang sila nagtatanim ng mga leksyon sa araw-araw, nagsisilbi rin silang inspirasyon para abutin ng mga kabataan ang kanilang mga pangarap. Kayo ang masasabing ama ng mga estudyante!

Ang pinakamasakit na istorya na maririnig ng kahit sino ay ang pagmamaltrato, pang-aabuso at panghahalay ng isang ama sa kanyang anak. Ang ganitong mga haligi ng tahanan ay maituturing na baliw dahil ipinagpalit ang pwesto ang dalawa nilang ulo. Kahit pa nga yung apat na haligi ng bahay kulang pang itoktok sa dalawa nilang ulo e.

Nakaka-touch ang mga rescuers, volunteers, firemen, o iba pang mapagkawang-gawang lalaki na nag-aalay ng serbisyo at donasyon upang makatulong sa pangangailangan ng ibang pamilya. Sobra-sobrang masigabong palakpakan sa inyo!

Para sa akin, ang mga lalaking marunong magpalit ng diaper, magtimpla ng gatas, mag-ayos ng damit o buhok ng mga bata, magluto ng pagkain, namamalengke, nagba-budget ng pera, naghahatid sa school, nagpapatulog, nagtatahi ng damit etc. ay hindi dapat minamata o pinagtatawanan. Dahil higit sa pagganap ng kanilang mga tungkulin bilang mga ama, sila rin ay mga karespe-respetong lalaki dahil marunong silang magmamahal, mag-aruga at MAGPAKATAO!

Mabuhay po sa lahat ng ama, sa magiging daddy, step-father, Ninong, Tito, Guro, amain, at kahit na doon sa mga mukha ng tatay. Hehe!!!

Happy Father’s day kina Uncle Bong, Bangaw, Kuya Obet, kuya Eric, Kuya Janzen, kuya Marlon…. (kahit malamang si Kuya Obet lang ang makakabasa nito.!)

Head to Toe: Environment friendly tips

Dear Ate Jevs,

Grabe na po tlaga ang global warming. Lahat ng bagay, may buhay o wala ay naaapektuhan. Pati nga po hair ko sobra ng dry.

I think kailangan ko ng mag-care because I believe hindi lamang po kalat o dumi, ang mare-resolve kapag naging mapanuri tayo sa ating ginagawa at ginagamit. Ako, aminado ako na hindi ako dugyot at burara, makakalimutin lang at saka makalat.

May maibibigay po ba kayong tips na tipong kahit simple ay makakatulong ako para wag dumumi at magkaroon ng basura?

Bebong Pinlat

Dear Bebong,

Mbuti nmn at may k2lad mo n cncern n rin s atng mother earth. Nawa’y may 2mulad sau. Nri2 ang few smple tip q n kering gawin pra mpakinabangan ang mga old things na itinatambak lang.

Para hindi na sila maging kalat, gawan na natin ng paraan.

Ate Jevz

old damit. Maraming pakinabang sa mga lumang damit. Pwede itong ipamigay, i-donate at kung pangit na ay gawing basahan. Kung puting shirt, aba’y mas lalong maraming gamit diyan. Pwedeng panala sa gripo o posong makalawang, ulong kinukuto, at pampatong sa noong nilalagnat.

ice cream containers. Maraming mahilig sa ice cream ( mabuti na lang hindi ako mahilig rito) pero kapag ubos na ay kung saan-saan itinatambak ang galon, cup o anumang lalagyan nito, plastic man o lata. Pwede ang mga itong lalagyan ng mga pantahi (sinulid o karayom), krayola, pantali, panty & brief etc. Papasa rin ang mga itong paso para sa mga halaman at arenola sa gabi. Ang cup nito ay pwede ring lalagyan ng ebs or wewe kapag papa-medical check-up.

Old magazines and newspapers. Punit-punit na ang linyang pagbebenta sa mga ito pero iilan lang ang gumagawa. Hindi ba’t masaya ang kumita kaysa matambakan ng basura. Hanap ka na lang ng mahal bumili ng mga ito. Pwede mo rin itong ipangsapin sa iyong cabinet, cover sa iyong notebooks or books, panlingas sa kalan, pambalot sa tinapa o di kaya sa sanitary napkin na bibilin o itatapon na. May mas luma pang gamit diyan,’wag mo na lang ipa-elaborate kasi may CR naman siguro kayo.

Cellophane, paper bags or plastics. Itago mo ‘yong mga pinaglagyan ng mga pinamili mo sa grocery o talipapa. Para pag nakapamili ka hindi ka na kakalabitin ng mga bata o aleng nagbebenta ng plastic. Baka nga makapagbenta ka pa?

Pringles, ricoa, or boxes. Well tulad din ito ng ice cream containers mas maliliit na bagay lang ang mailalagay mo. Pwedeng ilagay sa mga ito ang mga nalaglag na botones, nahanap na pardible, o mga tali. Yong mga barya na hindi mo pinapansin dito mo na lang ihulog para dumami. Kapag may reregaluhan maigi rin ang naka-box.

Itlog. Dahil may kanya-kanyang expertise ang 2 parte ng itlog, may isa rito ang natatapon. Kapag ang egg white ang ginamit, ilagay ang egg yolk sa sinaing para maluto maipakain pa sa mga bata. Kapag ang egg white naman ang natira, lagay mo sa mukha mo, maigi raw yang facial mask. Tas yung egg shell lagay mo sa mga orchids… ginagawa yan ng maderaka ko kaysa sa ihi..hahaha.

Lumang kalendaryo and political paraphernalias. Ito gamit na gamit ko ang taktikang ito noong high school at college. Instead of cartolina and manila paper (na gingamit ko lang pag may pera ako), why don’t you try likod ng mga malalaking calendars or yung mga likod ng mga posters na ginamit mga politico. Hindi mo dapat ikahiya yon, dahil part ng buwis ng parents mo ginagamit lang mga pulitiko sa mga ‘yan. (naks mag-ala aktibista ba?) pwede mo rin silang pamaypay, panggatong at sapin para sa maduming sementong uupuan mo.

retaso, tickets, negatives etc. Well pwede na rin ito sa last kong letter sender. Yong mga magagandang gamit-gamit, pwedeng pagtiyagaan para magamit sa scrapbook like ng retaso ng tela, ticket sa bus, film negatives, balahibo ng ibon, natuyong rosas etc. (pwede rin kaya ang hibla ng buhok, ingrown, naipit na lamok sa libro etc. hehehe)

Mag-alaga ng Hayop. Kung laging may nasasayang na food, mag-alaga ng aso, pusa o baboy. Nakatulong kana sa kanila wala pang naaksayang food. Pero wag mo namang tratuhing hayop ang mga hayop na sobrang panis na ang ipinapakain mo. Redundant na yan!

Napkin. Every time na kakain tayo siempre di pwedeng walang tissue. Kunin mo ang matitirang tissue mo kaysa itapon lang. Magagamit yang sa emergency.